Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Ostatni mazur
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Jak blisko Andrew Tarnowskiemu do Mickiewicza? "Ostatni mazur", przypominający "Ostatni zajazd na Litwie", opowiada o upadku pewnego świata. Tarnowski zabiera nas do rzeczywistości przedwojennej arystokracji w Polsce, dzieląc się opowieściami o dziejach swojego rodu oraz spokrewnionych rodzin w XX wieku. Historia tych niedostępnych ludzi to nostalgiczne wspomnienia z dzieciństwa autora, historie przekazane przez pokolenia i fragmenty korespondencji rodzinnej. Obraz, który się rysuje, daleki jest od idealistycznego: kryją się w nim skomplikowane uczucia, zdrady i rozluźniające się więzi rodzinne. Tarnowski nie próbuje nikogo wybielić ani usprawiedliwiać, ale chce odkryć prawdę, choćby była trudna i nieprzyjemna. Opisuje dramaty rodzinne na tle gwałtownych wydarzeń światowych. W czasie II wojny światowej członkowie rodziny rozproszyli się po całym świecie; niektórzy uciekali przez Rumunię i Jugosławię, podczas gdy inni czekali na zakończenie wojny w miejscach takich jak Francja, Szwajcaria i Wielka Brytania, gdzie ród Tarnowskich ostatecznie się osiedlił.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Jak blisko Andrew Tarnowskiemu do Mickiewicza? "Ostatni mazur", przypominający "Ostatni zajazd na Litwie", opowiada o upadku pewnego świata. Tarnowski zabiera nas do rzeczywistości przedwojennej arystokracji w Polsce, dzieląc się opowieściami o dziejach swojego rodu oraz spokrewnionych rodzin w XX wieku. Historia tych niedostępnych ludzi to nostalgiczne wspomnienia z dzieciństwa autora, historie przekazane przez pokolenia i fragmenty korespondencji rodzinnej. Obraz, który się rysuje, daleki jest od idealistycznego: kryją się w nim skomplikowane uczucia, zdrady i rozluźniające się więzi rodzinne. Tarnowski nie próbuje nikogo wybielić ani usprawiedliwiać, ale chce odkryć prawdę, choćby była trudna i nieprzyjemna. Opisuje dramaty rodzinne na tle gwałtownych wydarzeń światowych. W czasie II wojny światowej członkowie rodziny rozproszyli się po całym świecie; niektórzy uciekali przez Rumunię i Jugosławię, podczas gdy inni czekali na zakończenie wojny w miejscach takich jak Francja, Szwajcaria i Wielka Brytania, gdzie ród Tarnowskich ostatecznie się osiedlił.
