Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Oko prezesa Telewizja PRL od Sokorskiego do...
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Telewizja zawsze była narzędziem władzy, co szczególnie mocno uwidacznia się w historii TVP z okresu PRL, przedstawionej przez pryzmat dziesięciu prezesów Radiokomitetu. Z tej dziesiątki, większość stanowili komunistyczni działacze - dziewięciu piastowało stanowiska partyjne, w tym jeden był związany z oddziałami NKWD. Dwoje z nich współpracowało ze służbami specjalnymi PRL, natomiast jeden z prezesałów był związany z ruchem opozycji antykomunistycznej. Niektórzy uważali się za intelektualistów, lecz tylko jeden z nich rzeczywiście posiadał taki status. Trzech spisywało swoje wspomnienia, a czterech doświadczyło pozbawienia wolności: w więzieniu II RP, za kratkami PRL, w młodzieńczym areszcie, a także internowani w czasie stanu wojennego. Wokół tych postaci krążyli lojalni współpracownicy oraz ci, którzy upadli w niełaskę. Twórcy programów, popularni prezenterzy, a także pracownicy noszący mundury tworzyli scenerię, która doskonale oddaje, jak ekran telewizora stał się fundamentalnym narzędziem w rękach ówczesnych rządzących.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Telewizja zawsze była narzędziem władzy, co szczególnie mocno uwidacznia się w historii TVP z okresu PRL, przedstawionej przez pryzmat dziesięciu prezesów Radiokomitetu. Z tej dziesiątki, większość stanowili komunistyczni działacze - dziewięciu piastowało stanowiska partyjne, w tym jeden był związany z oddziałami NKWD. Dwoje z nich współpracowało ze służbami specjalnymi PRL, natomiast jeden z prezesałów był związany z ruchem opozycji antykomunistycznej. Niektórzy uważali się za intelektualistów, lecz tylko jeden z nich rzeczywiście posiadał taki status. Trzech spisywało swoje wspomnienia, a czterech doświadczyło pozbawienia wolności: w więzieniu II RP, za kratkami PRL, w młodzieńczym areszcie, a także internowani w czasie stanu wojennego. Wokół tych postaci krążyli lojalni współpracownicy oraz ci, którzy upadli w niełaskę. Twórcy programów, popularni prezenterzy, a także pracownicy noszący mundury tworzyli scenerię, która doskonale oddaje, jak ekran telewizora stał się fundamentalnym narzędziem w rękach ówczesnych rządzących.
