Odyseja

Książka laureatki Nagrody Pulitzera, ceniona przez krytyków na równi ze „Stu latami samotności” Gabriela Garcíi Márqueza, przenosi czytelnika w barwny i żywy Meksyk. To okres twórczej działalności Fridy Kahlo i Diego Rivery oraz miejsce schronienia dla Lwa Trockiego. Tymczasem za północną granicą Stany Zjednoczone są pogrążone w chaosie i zaczynają polowania na radzieckich szpiegów. Historia Harrison Shepherda obejmuje prawie 25 lat oraz dwa zupełnie odmienne światy, między którymi przepaść zdaje się nieprzekraczalna. Shepherd, będąc rozdarty między rozgrzanym słońcem Meksyku, a zimnym klimatem USA w epoce zimnej wojny, starał się odnaleźć swoje miejsce. W Meksyku zaprzyjaźnił się z Fridą Kahlo i pracował u boku Trockiego, a w Stanach próbował odnaleźć swoje ja w kraju wolności pełnym nadziei, ale i zagrożeń. Mimo to nie dane mu było zaznać spokoju, a polityczne wiatry miotały nim między różnymi stronami świata. Czasy, w których żył, brutalnie uświadamiały, jak ogromna jest dystans między rzeczywistością a jej postrzeganiem, pokazując też, jak opinia publiczna potrafi niszczyć ludzkie życie. Jest to opowieść o tożsamości, lojalności i zniszczycielskiej mocy oskarżeń wobec niewinnej osoby. W tej powieści Barbara Kingsolver uchwyciła pełną głębię kulturową Nowego Świata. „To niezwykła historia opowiedziana w mistrzowski sposób, gdzie proza urzeka elegancją, a konstrukcja powieści jest wyrafinowana” – podkreśla „Pittsburgh Post-Gazette”. „Philadelphia Inquirer” opisuje ją jako prawdziwą i fascynującą, a „New York Times Book Review” podkreśla jej poruszającą naturę i wezwanie do wzmacniania więzi i sumienia. „Seattle Times” zauważa, że książka tworzy rozległy mural myśli o sztuce, tożsamości i historii. Kingsolver daje czytelnikom możliwość wejścia w kilka różnych światów, a końcowe strony pozostają niezapomniane, jak pisze „San Francisco Chronicle Book Review”. „The New Yorker” zachwala zmysłowe opisy życia w Meksyku, a „Denver Post” określa powieść jako dzieło sztuki z domieszką magii.