Odległe życie

To powieść, na którą po wspaniałym "Świetle między oceanami" Autorka kazała czekać światu aż 14 lat. Czy było warto uzbroić się w cierpliwość na tak długi czas? Moim zdaniem tak! Otrzymaliśmy bowiem niezwykły, rozłożony na przestrzeni kilkudziesięciu lat, mocny i wkradający się w najskrytsze zakamarki duszy tekst, po lekturze którego serce i umysł nadal tkwią w świecie bohaterów.

Historia rozpoczyna się od tragicznego w skutkach wypadku samochodowego ojca i synów z rodziny MacBride, wielopokoleniowej australiskiej familii od lat hodującej owce. W wypadku ginie głowa rodziny i najstarszy syn, drugi - Matt w ciężkim stanie trafia do szpitala i przez długi czas dochodzi do siebie. To właśnie to wydarzenie stanowi początek tragedii i poniekąd również rozpadu szczęśliwej dotąd rodziny. Matka Lorna i córka Rose próbują wspierać Matta w powrocie do zdrowia i do normalnego życia. Ogromna stacja, którą dzierżawią i na której wypasają bardzo liczne stada owiec, nie ułatwia tego zadania. Mimo pomocy między innymi Milesa, bogatego kawalera, w którym podkochuje się Rose, dziewczyna w wyniku splotu różnych wydarzeń, postanawia opuścić stację. Wraca po kilku miesiącach, z niemowlakiem...

Przepięknie opisana została przestrzeń dalekiej Australii i trudności, jakie towarzyszyły na co dzień ludziom parającym się hodowlą owiec, wynikające nie tylko z ogromu terenów, ale też z kapryśnego klimatu. Historia boomu wydobywczego wpleciona w życie zwykłych rodzin, jego wpływ na gospodarkę kraju i los niejednego bankructwa pozwala zrozumieć, jak przez lata zmieniało się życie na tamtych terenach. Zawsze fascynował mnie ten odległy kontynent i dzięki tej książce bardzo poszerzyłam pewne aspekty wiedzy na jego temat. Łowcy kangurów, szkoły korespondencyjne, potańcówki dla kawalerów i panien - to tylko nieliczne z niuansów, jakimi raczy czytelników Autorka. A każdy z nich mocniej wciąga w akcję książki. Smutna i naprawdę piękna historia w świetnym tłumaczeniu!