O mistycznej postaci bóstwa

Prace Gershoma Scholema (1897-1982) są uznawane za jedne z najwybitniejszych osiągnięć w badaniach nad historią judaizmu, szczególnie w kontekście kabały i mistyki. Warto wspomnieć o jego dziele `Mistycyzm żydowski`, którego polskie wydanie ukazało się w 2007 roku. W książce `O mistycznej postaci`, opublikowanej w 1962 roku, Scholem bada pasjonujący moment w historii judaizmu, kiedy mityczne obrazy przechodzą w mistyczną symbolikę. Podstawowe pytanie, dotyczące tego, czy Bóg posiada jakąś formę, czy też jest bezpostaciowy, było pierwotnie rozważane za pomocą prostych antropomorfizmów. Z nadejściem kabały w średniowieczu, jej ezoteryka adaptowała te wizje, czyniąc z nich mistyczne symbole. Wówczas Bóg zaczął zajmować nowe miejsce w kosmosie – ani odległe jak starotestamentowy Jahwe, ani abstrakcyjne jak bóstwo filozofów, lecz stał się bóstwem blisko związanym z procesem stworzenia. Scholem koncentruje się głównie na rozwoju kabały, lecz również szczegółowo omawia chasydyzm na ziemiach polskich oraz mistyczne znaczenie terminów takich jak `cadyk` i `chasyd`. Jego książka stanowi również przewodnik po kluczowych pojęciach mistyki żydowskiej, jak ciało astralne, wędrówka dusz czy imiona Boga.