Nowa geografia krytyczna. Interpretacje przestrzeni społecznych

Nowa geografia krytyczna stanowi pogłębioną refleksję nad wyzwaniami obecnych czasów, które przejawiają się w problemach ekologicznych, społecznych, politycznych oraz epistemologicznych. Autor zwraca uwagę na to, że współczesna geografia nie może się ograniczać jedynie do opisu przestrzeni. Powinna pełnić rolę praktyki krytycznego myślenia, analizy i społecznej odpowiedzialności. W czasach nieprzewidywalności oraz nadmiaru danych istotne staje się nie tylko zbieranie informacji, ale przede wszystkim ich interpretacja. Książka rozwija pojęcia nowych geografii krytycznych, które nie odcinają się od krytyki, ale poszerzają jej zasięg o postawy posthumanistyczne, dekolonialne oraz relacyjne. Zamiast dostarczać bezpośrednich odpowiedzi, autor zachęca do głębszej refleksji nad samym procesem poznawczym, kontekstem tworzenia wiedzy oraz nad władzą zawartą w krajobrazach i technologii. Geografia, w tym ujęciu, staje się formą interpretacji, bliską hermeneutyce i świadomą swoich ograniczeń, inspirowaną m.in. twórczością Michela Foucaulta i Paula Ricoeura. Ważnym aspektem książki jest krytyka uproszczonych narracji geopolitycznych, które postrzegają geografię jako stały element losu społeczeństw, co jest widoczne m.in. w pracach Tima Marshalla. W opozycji do takich poglądów Nowa geografia krytyczna podkreśla relacyjny charakter przestrzeni i konieczność brania pod uwagę perspektyw osób marginalizowanych. Książka łączy refleksje teoretyczne z analizami praktycznych zagadnień, takich jak krajobraz władzy, kartografia krytyczna czy społeczne wyobrażenie przestrzeni. Centralnym motywem jest aspekt etyczny, prezentujący geografię krytyczną jako aktywną i odpowiedzialną formę udziału w świecie. Dzięki klarownemu językowi oraz bogatym odniesieniom kulturowym książka jest skierowana nie tylko do geografów, ale również do badaczy nauk społecznych i humanistycznych oraz wszystkich zainteresowanych krytycznym spojrzeniem na przestrzeń i wiedzę.