Nieznajomi

Długo zbierałam się do książek Izabeli Janiszewskiej, ale pierwsze spotkanie z jej twórczością okazało się prawdziwym zaskoczeniem — i to w samym pozytywnym sensie. Zachwycił mnie zarówno styl autorki, jak i pomysł na fabułę oraz wykreowani bohaterowie. Sięgając po Nieznajomych, spodziewałam się czegoś w rodzaju fantastyki albo horroru. Pierwsze strony były dla mnie trochę trudne do przebrnięcia, jednak im dalej, tym bardziej fabuła wciągała, aż w końcu nie mogłam nadążyć z odwracaniem kolejnych stron 😜.
Podoba mi się, że książka utrzymuje napięcie od początku do końca. Czytałam z myślą, że zaraz coś wyskoczy niczym królik z kapelusza — i rzeczywiście tak się działo. To właśnie uwielbiam w literaturze, która nie pozwala czytelnikowi odetchnąć. Autorka wykreowała postacie w taki sposób, że każdy z nich może być podejrzanym. Sama miałam swoich typów co najmniej trzech 😅.
Bawiłam się świetnie — książkę czyta się płynnie, trudno się od niej oderwać. Nie ma tu ani chwili nudy. Przyznam też, że kilka razy głośno „ups” wydostało się z moich ust, bo niespodziewane zwroty akcji naprawdę zaskakują. Dodatkowo fakt, że historia jest inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, nadaje jej dodatkowej tajemniczości i mrocznego klimatu.
Polecam ją każdemu, kto lubi powieści trzymające w napięciu, z nieprzewidywalną fabułą i bohaterami, których od początku do końca podejrzewa się na przemian 😏. Ostrzegam tylko — możecie skończyć książkę w jedną noc, bo trudno ją odłożyć!