Niebo 1989

Wioska Niebo, usytuowana na ziemiach lubuskich, w roku 1989 przeżywała wyjątkowy czas pełen entuzjazmu. Powiew wolności stukał do drzwi, co wyrażało się w widocznej obecności amerykańskiego stylu życia zarówno w mediach, jak i codzienności. Mieszkańcy wsi byli pełni nadziei i aspiracji, pchających ich ku zupełnie nowej rzeczywistości.

Romek jest zafascynowany egzotyczną urodą kobiety z filmu, Zbyszek poszukuje prawdziwej miłości, Kaśka marzy o karierze w kapitalistycznym świecie, Jadźka pragnie żyć bez ograniczeń narzucanych przez społeczną normę, a Andrzejek dąży do opuszczenia Nieba, odkrywając swoją odmienność. Hanka korzysta z okazji, by dzięki wsparciu dyrektora kopalni rozpocząć studia. Jedyną osobą, która wydaje się odizolowana od tych marzeń, jest tatko. Zamknięty w świecie wspomnień z czasów wojennych, z niepokojem myśli o możliwości powrotu Niemców i odzyskania ziem.

Polityczne tło tego czasu charakteryzuje się inflacją, bezrobociem i groźbą kryzysu gospodarczego, co jednak nie przytłacza atmosfery radości i nadziei na lepsze jutro. Opowieść autorstwa Marcina Teodorczyka osnuta jest wokół wspomnień z okresu transformacji. To jego sposób na rozliczenie się z przeszłością i korzeniami wiejskimi, a jednocześnie doskonały portret prowincjonalnych bohaterów czasów zmian ustrojowych, zapowiadanych przez pirackie kasety wideo, osłabienie więzi z Kościołem i ukradzione samochody z Niemiec.