Najpiękniejsza twarz socjalizmu

Książka "Najpiękniejsza twarz socjalizmu" może wywołać nostalgię u czytelników, którzy pamiętają czasy PRL-u. Życie za żelazną kurtyną w polskich realiach wielu starszych zna z własnych wspomnień, podczas gdy młodsze pokolenia odkrywają je poprzez filmy, książki czy opowieści bliskich. Dzieło to pozwala skonfrontować nasze doświadczenia z doświadczeniami sąsiadów i przybliża historię NRD, która w Polsce pozostaje mniej znana. Europa Wschodnia, w tym enerdówek, przedstawiana jest w sposób, który wzbogaca naszą wiedzę, a nazewnictwo używane przez Polaków, może budzić refleksje na temat postrzegania historycznego. W Polsce wizerunek Niemiec Wschodnich był początkowo naznaczony wojną i negatywnym stereotypem, z którym próbowano walczyć przez propagandowe działania, oddzielając „dobrych” Niemców ze wschodu od „złych” z zachodu. Gdy z czasem granice stały się bardziej przepuszczalne, Polacy, odwiedzając berlińskie domy towarowe, mogli zasmakować innego świata i często wracali z poczuciem, że jednak w Polsce jest lepiej, bo to "najweselszy barak w obozie". Książka ta jednak może skłonić do przemyślenia tej tezy. Oprócz walorów poznawczych, książka wyróżnia się także staranną kompozycją i płynnym językiem, co czyni ją przyjemną w lekturze. W alfabetycznie uporządkowanych, dwustronicowych artykułach pełno jest subtelnego humoru i ironii, a czasami również gorzkiej refleksji. Dzieło zawiera 99 artykułów, być może jako żart numerologiczny, które zostały napisane przez 26 autorów i tak dobrze przetłumaczone, że sprawiają wrażenie twórczości jednej ręki. Mimo stylistycznej spójności, książka porusza różnorodne tematy, nie ograniczając się tylko do polityki, ale sięgając po kulturę, sport i obyczaje. Spis treści przypomina bogate menu, zachęcając do eksploracji. Czytelnikowi warto sięgnąć po tę publikację, by przekonać się o jej wartości. Napisał prof. Mirosław Bańko z Uniwersytetu Warszawskiego.