Najdorf o Najdorfie

Książka jest zbiorem wspomnień Liliany Najdorf na temat jej wybitnego ojca, arcymistrza szachowego Mieczysława Najdorfa, który zasłynął nie tylko jako wyjątkowy gracz, ale także jako osoba o fascynującej osobowości. Urodzony 15 kwietnia 1910 roku w Grodzisku Mazowieckim, Mieczysław Najdorf po raz pierwszy wziął udział w turnieju szachowym w 1930 roku podczas Mistrzostw Warszawy, gdzie zajął drugie miejsce. Jego kariera rozkwitła w kolejnych latach, przynosząc sukcesy na arenie międzynarodowej.

W 1944 roku Najdorf przyjął obywatelstwo Argentyny i jako Argentyńczyk polskiego pochodzenia z powodzeniem konkurował na światowej scenie szachowej, osiągając drugie miejsce w światowym rankingu Chessmetrics w lipcu 1946 roku, zaraz za Michałem Botwinnikiem. Brał udział w czternastu olimpiadach szachowych, reprezentując Polskę trzykrotnie i jedenaście razy grywając dla Argentyny.

Najdorf był znany z bicia rekordów w grach symultanicznych i w 1930 roku w Warszawie rozegrał słynną partię „polska nieśmiertelna”, która zapisała się w historii szachów. Oprócz swoich osiągnięć na szachownicy, odniósł również sukces w branży ubezpieczeniowej, stając się jednym z najbogatszych mieszkańców Argentyny po wojnie. Zmarł 5 lipca 1997 roku w Maladze w Hiszpanii. Na zakończenie książki Liliana Najdorf prezentuje kilka z jego najbardziej pamiętnych partii szachowych, które do dziś cieszą się uznaniem.