Mróz

Debiutancka powieść Thomasa Bernharda, "Mróz", opublikowana w 1963 roku, szybko zyskała uznanie wśród krytyków literackich w krajach niemieckojęzycznych, zdobywając entuzjastyczne recenzje. W 1965 roku Bernhard otrzymał za tę książkę Nagrodę Literacką Miasta Bremy, co zapoczątkowało serię jego późniejszych wyróżnień.Narracja powieści przybiera formę dziennika, prowadzonego przez 27 zimowych dni przez studenta medycyny. Na prośbę swojego opiekuna, lekarza, student wyrusza do małej miejscowości w alpejskiej dolinie, by obserwować brata lekarza, malarza Straucha. Strauch, który przez problemy psychiczne zniszczył swoje dzieła i zerwał z przeszłością, mieszka teraz w izolacji na austriackiej prowincji. Dziennik narratora, który obejmuje jego obserwacje oraz chaotyczne monologi artysty, uzupełniany jest korespondencją wysyłaną do Straucha-lekarza. Już w tej powieści Bernhard zgłębia tematykę psychiczną, która wielokrotnie powróci w jego twórczości, badając kondycję osób szczególnie wrażliwych artystycznie i filozoficzną refleksję nad ich cierpieniami i obsesją śmierci.Tło utworu stanowi mroźna, śnieżna zima w alpejskim regionie, z echem niedawno zakończonej II wojny światowej oraz wkraczającymi zmianami społecznymi i gospodarczymi, jak budowa elektrowni i nowe idee polityczne, w tym komunizm. Bohaterowie lokalnej społeczności to m.in. gospodyni wiejskiej oberży, człowiek odpowiedzialny za usuwanie padliny i grzebanie zmarłych, inżynier kierujący budową elektrowni, ponury gorzelnik oraz miejscowy żandarm. Czytelnicy z pewnością zwrócą uwagę na codzienne realia życia sprzed 60 lat, tak różne od współczesnych.