Ziemia Nod

W języku hebrajskim "nod" oznacza "błądzić". Biblijny kraj Nod był miejscem wygnania Kaina po zabiciu Abla. W powieści autorstwa Radosława Kobierskiego, losy bohaterów splatają się w skomplikowanej sieci błądzeń zarówno indywidualnych, jak i zbiorowych; dotyczy to ludzi, rodzin, wspólnot, a nawet całych narodów.Opowieść splata się wokół postaci takich jak Olga, której życie zakończyło się tragicznie podczas porodu po odmowie usunięcia ciąży zagrażającej jej życiu. Z kolei Madej, dręczony poczuciem winy z powodu przemocy wobec żony, szuka ukojenia w alkoholu. Henryk, przypominający postać z "Doliny Issy" Miłosza, odrzuca wszelkie świętości, eksperymentując z życiem swoim i innych. Zelig natomiast zmaga się z rodzinnymi konfliktami pomiędzy asymilacją a ortodoksją, co prowadzi go do obłędu. Przez życie Jeszui przewijają się dramatyczne wydarzenia, od getta przez obóz w Płaszowie, aż po powrót, stając się symbolem bolesnej historii Izraela. Historia rodziny Borowiczów oddaje typowy los Polaka miotanego przez zesłania, niewolę i polityczne zawirowania. "Ziemia Nod" to utwór o marginalizacji i upadku pewnego świata, którego esencją jest międzywojenny Tarnów. Radosław Kobierski podejmuje w swojej książce rozległe i istotne tematy.W recenzjach poprzednich książek doceniana jest staranność językowa i styl pisarza, co podkreśla Dariusz Nowacki w "Gazecie Wyborczej", nazywając prozę "ładną, stylową i dopracowaną w każdym calu". Bartosz Staszczyszczyn z "Tygodnika Powszechnego" zwraca uwagę na umiejętność odkrywania nieznanych rejonów i opisywania ludzkich dramatów, zaś Karol Maliszewski z "Odry" zauważa oniryczne sekwencje przypominające twórczość Schulza, sugerując go jako możliwego mentora pisarstwa Kobierskiego.Powieść uzyskała wsparcie finansowe ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.