Święte wojny Piastów

W roku 1095 papież Urban II zainicjował krucjaty, nawołując do zbrojnej pielgrzymki, której celem było odzyskanie Grobu Pańskiego. To wydarzenie zapoczątkowało serię chrześcijańskich wojen, nazwanych wkrótce wyprawami krzyżowymi, które miały na celu wyzwolenie Jerozolimy i Ziemi Świętej z rąk muzułmanów. Jak na tę inicjatywę reagowała Polska, kraj znajdujący się na marginesie głównych wydarzeń europejskich? Czy polscy władcy przyjęli tę ideę jako swoją, a może Piastowie przyłączyli się do tego ruchu, wyruszając do Ziemi Świętej? Pytań było wiele: czy święta wojna, będąca moralnym obowiązkiem chrześcijańskich władców, odgrywała znaczącą rolę w ich polityce? Kiedy służyła jako środek do zbawienia, a kiedy stawała się narzędziem politycznym?Podróż do Jerozolimy wiązała się z ogromnymi wydatkami i koniecznością długotrwałej nieobecności w kraju, co mogło zniechęcać, zwłaszcza w czasach rozbicia dzielnicowego. Dlatego nie dziwi, że piastowscy książęta realizowali ideę świętej wojny bliżej domu, aktywnie uczestnicząc w walkach nad Bałtykiem przeciwko ostatnim pogańskim bastionom Europy.Książka ta rozszerza dyskusję prowadzoną w polskiej historiografii na temat przyswajania idei krucjatowych w średniowiecznej Polsce. Zajmuje się także udziałem Polski w krucjatach i wpływem tych idei na elity. Güttner-Sporzyński analizuje, jak polskie elity przyjmowały pojęcie świętej wojny, łącząc je z ideą krucjat, co stanowi jeden z oryginalnych aspektów jego pracy. Kolejną zaletą jest dokładna analiza międzynarodowych aspektów recepcji idei świętej wojny w Polsce. Darius von Güttner-Sporzyński, historyk i wykładowca Uniwersytetu w Melbourne, prowadzi badania nad średniowieczem z perspektywy interdyscyplinarnej. Interesuje go szczególnie historia idei kulturowych, duchowość tamtych czasów oraz kwestie związane z chrystianizacją, krucjatami i zakonami rycerskimi. Szczególną wagę przywiązuje do historii państwa Piastów.