Sportsmenki. Pierwsze polskie olimpijki, medalistki, rekordzistki

Pierwsze polskie sportsmenki zmagały się z wieloma wyzwaniami, w tym z krytyką ze strony konserwatywnego społeczeństwa, które nie było przygotowane na dynamiczny rozwój kobiecego sportu w Polsce. Mimo takich trudności, kobiety takie jak Karolina Kocięcka przebijały się do czołówki sportowej elity. Kocięcka była nie tylko pionierką w kolarstwie, ale także orędowniczką równouprawnienia kobiet, symbolicznie „wybijając okno do Europy dla polskiego sportu”.Podobnie, Elżbieta Ziętkiewicz, która początkowo planowała karierę pianistki w Wiedniu, szybko zamieniła fortepian na narty. Zyskała reputację „fenomenalnej Polki” w Austrii, gdzie jako jedna z pierwszych kobiet trenowała skoki narciarskie i konkurowała z mężczyznami. Z kolei Jadwiga Jędrzejowska była świadkiem rewolucji w modzie sportowej dla kobiet. Mimo robotniczego pochodzenia, wybrała tenis – sport elitarny, który zaprowadził ją do finału Wimbledonu.O Halinie Konopackiej, pierwszej polskiej złotej medalistce olimpijskiej, mówiła cała Polska. W międzywojennej Polsce sukcesy odnosiły również inne sportsmenki, takie jak Stanisława Walasiewiczówna, najlepsza sprinterka świata, czy Jadwiga Wajsówna, wicemistrzyni olimpijska w rzucie dyskiem. Wanda Modlibowska ustanowiła rekord świata w długości trwania lotu szybowcem.Wojenne losy Heleny Marusarzówny, wybitnej narciarki i kurierki tatrzańskiej, są dramatycznym rozdziałem w historii polskiego sportu. Maria Kwaśniewska, zdobywając medal olimpijski i robiąc wspólne zdjęcie z Hitlerem podczas igrzysk w Berlinie, uratowała życie wielu Polakom podczas II wojny światowej.Książka Krzysztofa Szujeckiego jest hołdem dla determinacji, pasji i walki ze stereotypami. Opowiada o kobietach, które swoimi osiągnięciami na zawsze zmieniły krajobraz polskiego sportu.