Siła perswazji

Myślę, że "Siła perswazji" może być najlepszą książką z serii, jaką do tej pory przeczytałem. Po dziewięciu częściach cyklu z superbohaterm Lee Childa przyznam, że zaczynałem mieć wrażenie, że stają się one nieco powtarzalne, ale wystarczyło kilka minut z "Siłą perswazji", aby zrozumieć, że się myliłem.

Powieść powraca do narracji pierwszoosobowej. Jedyną inną, którą czytałam w pierwszej osobie jest "Sprawa osobista", prawdopodobnie moja druga ulubiona jak dotąd (coś z tytułami zaczynającymi się na S?). To prowadzi mnie do wniosku, że narracja pierwszoosobowa naprawdę robi różnicę. Wydaje się bardziej autentyczna i być może sprawia, że czujesz się bardziej zaangażowany w akcję.

Piękno tej historii polega jednak na tym, że Reacher jest postawiony w nieco innej sytuacji. Nadal jest Reacherem, ale zamiast pakować się w kłopoty autostopem , czy interweniować w sprawie niesprawiedliwego traktowania przypadkowego przechodnia, tym razem od samego początku jest na "misji". Mamy też okazję zobaczyć o wiele więcej z wojskowej przeszłości Reachera. Retrospekcje sprawy, która wciąż go prześladuje, przeplatają się z fabułą 'Siły perswazji', dzięki czemu można odnieść wrażenie, że dostajemy dwie historie w cenie jednej!

Niektóre z książek Lee Childa rozpoczynają się w dość ślimaczym tempie, jednak w tym przypadku, czytelnik od razu jest wrzucony w wir wydarzeń. Choć "Siła perswazji" ma kilka cech charakterystycznych dla Jacka Reachera - na przykład piękna agentka federalna, z którą się zaprzyjaźnia, i pozornie niemożliwy atak na ufortyfikowane miejsce, to wiele elementów nie trzyma się typowej formuły dla książek Childa.

Jeśli do tej pory nie przeczytałaś/eś żadnej książki z Jackiem Reacherem, "Siła perswazji" może być jednym z najlepszych wyborów na start. Myślę, że również będzie to dobra pozycja dla stałych bywalców, którzy czują się już nieco znudzeni serią.

Na pierwszy rzut oka można pomyśleć, że "Siła perswazji" to typowa historia Jacka Reachera - jest w nieznanym miejscu, naprawia krzywdę, spędza trochę czasu z kobietą, a po wszystkim wyrusza do kolejnego celu. Cóż, wszystko to jest prawdą, z wyjątkiem tego, że tym razem chodzi o luźne zakończenie z jego wojskowej przeszłości... a wiemy, że Reacher nie lubi zostawiać luźnych zakończeń.

"Siła perswazji" opowieść rozpoczyna się, gdy Reacher rozpoznaje twarz człowieka, co do którego był przekonany, że zabił go 10 lat wcześniej. Zdeterminowany, by odkryć, czy to ta sama osoba, Jack idzie pod przykrywką, by przeniknąć do organizacji, której ten cudowny człowiek przewodzi ~ jego osobista misja. Drugim celem Jacka, oprócz ustalenia tożsamości człowieka, jest odnalezienie zaginionej agentki federalnej - kobiety. Historia jest dobrze utkana z tajemnic, niespodzianek i intryg, jednak cel Jacka nigdy się nie zmienia. Planuje skutecznie zabić Quinna - człowieka, który oczywiście przeżył pierwszą próbę Jacka dekadę temu.

Pisarstwo Lee Childa jest tu na najwyższym poziomie; może dlatego, że "Siła perswazji" jest pisana w pierwszej osobie. Ze wszystkich historii Reachera, które czytałem, te pisane z perspektywy Reachera wydają się być dla mnie bardziej satysfakcjonujące, ponieważ dostajemy wgląd w jego charakter i niektóre z powodów, dla których robi to, co robi. Tak, książka być może ma utartą formułę, którą Child stosuje w większości części, ale prawdziwa zabawa nas nie omija.

Myślę, że "Siła perswazji" może być najlepszą książką z serii, jaką do tej pory przeczytałem. Po dziewięciu częściach cyklu z superbohaterm Lee Childa przyznam, że zaczynałem mieć wrażenie, że stają się one nieco powtarzalne, ale wystarczyło kilka minut z "Siłą perswazji", aby zrozumieć, że się myliłem.

Powieść powraca do narracji pierwszoosobowej. Jedyną inną, którą czytałam w pierwszej osobie jest "Sprawa osobista", prawdopodobnie moja druga ulubiona jak dotąd (coś z tytułami zaczynającymi się na S?). To prowadzi mnie do wniosku, że narracja pierwszoosobowa naprawdę robi różnicę. Wydaje się bardziej autentyczna i być może sprawia, że czujesz się bardziej zaangażowany w akcję.

Piękno tej historii polega jednak na tym, że Reacher jest postawiony w nieco innej sytuacji. Nadal jest Reacherem, ale zamiast pakować się w kłopoty autostopem , czy interweniować w sprawie niesprawiedliwego traktowania przypadkowego przechodnia, tym razem od samego początku jest na "misji". Mamy też okazję zobaczyć o wiele więcej z wojskowej przeszłości Reachera. Retrospekcje sprawy, która wciąż go prześladuje, przeplatają się z fabułą 'Siły perswazji', dzięki czemu można odnieść wrażenie, że dostajemy dwie historie w cenie jednej!

Niektóre z książek Lee Childa rozpoczynają się w dość ślimaczym tempie, jednak w tym przypadku, czytelnik od razu jest wrzucony w wir wydarzeń. Choć "Siła perswazji" ma kilka cech charakterystycznych dla Jacka Reachera - na przykład piękna agentka federalna, z którą się zaprzyjaźnia, i pozornie niemożliwy atak na ufortyfikowane miejsce, to wiele elementów nie trzyma się typowej formuły dla książek Childa.

Jeśli do tej pory nie przeczytałaś/eś żadnej książki z Jackiem Reacherem, "Siła perswazji" może być jednym z najlepszych wyborów na start. Myślę, że również będzie to dobra pozycja dla stałych bywalców, którzy czują się już nieco znudzeni serią.

Na pierwszy rzut oka można pomyśleć, że "Siła perswazji" to typowa historia Jacka Reachera - jest w nieznanym miejscu, naprawia krzywdę, spędza trochę czasu z kobietą, a po wszystkim wyrusza do kolejnego celu. Cóż, wszystko to jest prawdą, z wyjątkiem tego, że tym razem chodzi o luźne zakończenie z jego wojskowej przeszłości... a wiemy, że Reacher nie lubi zostawiać luźnych zakończeń.

"Siła perswazji" opowieść rozpoczyna się, gdy Reacher rozpoznaje twarz człowieka, co do którego był przekonany, że zabił go 10 lat wcześniej. Zdeterminowany, by odkryć, czy to ta sama osoba, Jack idzie pod przykrywką, by przeniknąć do organizacji, której ten cudowny człowiek przewodzi ~ jego osobista misja. Drugim celem Jacka, oprócz ustalenia tożsamości człowieka, jest odnalezienie zaginionej agentki federalnej - kobiety. Historia jest dobrze utkana z tajemnic, niespodzianek i intryg, jednak cel Jacka nigdy się nie zmienia. Planuje skutecznie zabić Quinna - człowieka, który oczywiście przeżył pierwszą próbę Jacka dekadę temu.

Pisarstwo Lee Childa jest tu na najwyższym poziomie; może dlatego, że "Siła perswazji" jest pisana w pierwszej osobie. Ze wszystkich historii Reachera, które czytałem, te pisane z perspektywy Reachera wydają się być dla mnie bardziej satysfakcjonujące, ponieważ dostajemy wgląd w jego charakter i niektóre z powodów, dla których robi to, co robi. Tak, książka być może ma utartą formułę, którą Child stosuje w większości części, ale prawdziwa zabawa nas nie omija.