Rozmówca. Robert Hunter. Tom 8

Tanya Kaitlin właśnie skończyła brać prysznic, gdy jej najlepsza przyjaciółka Karen dzwoni do niej przez wideorozmowę. Młoda kobieta przyjmuje to z entuzjazmem i w ciągu kilku sekund zdaje sobie sprawę, że nie rozmawia ze swoją najlepszą przyjaciółką, ale z potworem w ludzkiej skórze. Jakiś człowiek najprawdopodobniej uprowadził jej przyjaciółkę. Potwór grozi, że zabije Karen, jeśli Tanya nie odpowie poprawnie na dwa proste pytania. Przerażające!

Detektyw Robert Hunter i jego partner Carlos Garcia zostają wezwani na miejsce krwawej zbrodni. Z każdym etapem śledztwa uświadamiają sobie że horror, z którym spotykają się na co dzień właśnie osiągnął nowy poziom. To niemożliwe!

"Rozmówca" to już ósma sprawa prowadzona przez Roberta Huntera i Carlosa Garcię i po raz ósmy udało się autorowi dogłębnie mnie zachwycić. Chris Carter zabiera swoich czytelników na skraj szaleństwa, pozwala im zajrzeć w duszę okrutnego sprawcy, a mimo to udaje mu się sprawić, że w towarzystwie Huntera i Garcii można poczuć się bezpiecznie. Brawo!

Opowieść nie tylko śledzi detektywów w ich śledztwie, ale także poznaje się późniejsze ofiary. I właśnie ta mieszanka trzymała mnie skraju wytrzymałości przez cały czas. W jednej chwili byłam z Tanyą w jej domu szczęśliwa, bo dzwoni moja najlepsza przyjaciółka, a w następnej byłam przerażona wraz z ofiarą, bo osoba po drugiej stronie ekranu nie potrafi odpowiedzieć na dwa proste pytania. I natychmiast przyszły do mnie myśli: czy mogłabym odpowiedzieć na te pytania? Czy mogłabym uratować życie mojej najlepszej przyjaciółki? Mało który autor umie tak dobrze uruchomić taką karuzelę myśli. Genialne!

Robert Hunter i Carlos Garcia przyjmują w tym tomie swoje zwyczajowe role, ale tym razem autor, Chris Carter, obywa się bez głębokiego zaglądania w ich życie prywatne. "Rozmówca" kręci się w całości wokół sprawy i śledztwa. Uważam, że to świetne rozwiązanie. Bardzo lubię obu detektywów i czuję się z nimi jakbym spotykała starych znajomych. Hunter i Garcia skupiają się całkowicie na sprawie, rzadko widzimy ich prywatność, a mimo to w "Rozmówcy" byli mi bliżsi niż kiedykolwiek. Wspaniali bohaterowie!

Sama historia trzyma w napięciu od samego początku, jest szybka i zdecydowanie nie nadaje się dla osób o słabym sercu. Książkę zaczęłam po zmroku. I szybko zrozumiałam, że to jeden z głupszych pomysłów w moim życiu. Bo autor umiejętnie gra na lękach samotnych kobiet i przenosi obawy, pomysły i niepewności swoich bohaterów wprost na czytelników. W dodatku Chris Carter stworzył ze sprawcy potwora, który nie tyle jest straszny przez wielokrotność zamordowanych ofiar, ale przez swoje perfidne działanie. Ten thriller nie ocieka więc krwią, ale okrucieństwem. W głowie mi się kręciło i z niecierpliwością czekałam na każdy nowy rozdział, mając nadzieję, że dwójka śledczych w końcu złapie tego strasznego człowieka. Jak nikt, ten autor na mnie działa. Oszołamiające!

Zakończenie idealnie pasuje do całej książki i było dla mnie spójne, logiczne i zrozumiałe. Może Hunter robi coś trochę głupiego, ale nawet to jest uzasadnione kontekstem. I wspaniałe jest to, że Chris Carter pozostawia szeroko otwarte drzwi dla kolejnej części. Niebywałe!

Język autora jest łatwy i płynny. Chris Carter prowadzi swoją historię bezpośrednio, bez zbędnych ceregieli, z wystarczającą ilością szczegółów, by umysł czytelnika mógł wyczarować swój własny krwawy świat. Świetnie!

"Rozmówca" sprawił, że długo nie skorzystam z połączeń wideo. To chyba najlepsza rekomendacja czytelnicza! Polecam!

Powracając z kolejnym oszałamiającym thrillerem psychologicznym, Chris Carter udowadnia, dlaczego jest mistrzem gatunku. Detektyw Robert Hunter ponownie stara się znaleźć najbardziej zdeprawowanych morderców w Los Angeles. Jako członek jednostki policji w Los Angeles ds. przestępstw, Hunter i jego partner, Carlos Garcia, stawiają wszystko na głowie, aby znaleźć zwyrodniałego człowieka o psychopatycznych skłonnościach. Kiedy młoda kobieta Tanya odbiera wideorozmowę od swojej przyjaciółki Karen, spodziewa się zwykłej niezobowiązującej rozmowy i spotkania "twarzą w twarz". Jednak sprawy przybierają fatalny obrót, bo Karen nie jest sama. Okrutny morderca dyszy jej w kark. Aby Karen mogła przeżyć Tanya musi odpowiedzieć na dwa proste pytania, jeśli tego nie zrobi w określonym czasie ofiara poniesie konsekwencje. Po braku odpowiedzi na drugie, pozornie łatwe, pytanie, zabójca rozbija twarz Karen w pojemniku z odłamkami szkła, zmuszając Tanyę do bezradnego obserwowania wszystkiego przez ekran komórki.

Kiedy Hunter i Garcia przybywają na miejsce, by zacząć szukać wskazówek lub tropów, odkrywają, że opis zabójcy zaprowadzi ich donikąd, ponieważ używa on sadystycznej maski, a technologia zmieniająca głos całkowicie uniemożliwia identyfikację. Hunter ze swoimi niezwykłymi zdolnościami logicznego łączenia faktów w swoim umyśle, zaczyna próbować łączyć drobne okruchy wskazówek razem. Wezwany na miejsce, Hunter odkrywa nie tylko ciało kobiety, ale także męża, który wydaje się bardziej skupiony na zemście niż na żalu.

To właśnie tutaj mężczyzna zwany Panem J rozpoczyna własne polowanie na zabójcę, wykorzystując swoje osobiste i zawodowe kontakty, by podążać własnym tropem. Podczas gdy Hunter i Garcia zastanawiają się nad złem, jakie zabójca wyrządza ofiarom i tym, którzy muszą na to patrzeć, Pan J robi własne postępy. Teraz trwa wyścig o to, kto pierwszy znajdzie mordercę i jaki rodzaj sprawiedliwości wyniknie z jego zatrzymania.

Chris Carter oszałamia fanów kolejnym wspaniałym dziełem i przypomina mi, dlaczego tak bardzo lubię jego mroczne thrillery. Fani serii będą prawdopodobnie pod wielkim wrażeniem, razem z nowymi czytelnikami, którzy zostaną wciągnięci, zanim zdołają się oprzeć.

Umieszczając Roberta Huntera jako głównego bohatera i tkając jego zróżnicowaną i unikalną historię, Carter tworzy detektywa, który nie tylko dąży do znalezienia mordercy, ale także chce wejść w jego umysł. Żaden zabójca nie jest zbyt pokrętny i żadna zbrodnia zbyt straszna, by powstrzymać Huntera od zadawania trudnych pytań, nawet jeśli jest on jedyną osobą zainteresowaną dyskusją.

Niektórzy mogą powiedzieć, że historia jest zbyt makabryczna. Cóż, tym osobom, mogę powiedzieć tylko jedno, że nie powinny były natknąć się na ten gatunek, jeśli chciały znaleźć coś innego. Istotą tych powieści są ich niepokojące sceny i to, że wszystkie kwestie okrucieństwa są drobiazgowo analizowane przez głównego bohatera. Z tego powodu bardzo je lubię i zachęcam każdego, kto nie boi się potworów w ludzkiej skórze, by również dołączył do zabawy. Nie będziecie zawiedzeni.

Brawo, panie Carter, za dostarczenie kolejnej znakomitej powieści.