Notatki z getta łódzkiego 1941-1944

Spójrz na otaczający cię świat, poczuj atmosferę przesiąkniętą niewypowiedzianym lękiem najmłodszych, którzy nieświadomie stają się ofiarami tragicznych zdarzeń. Zachowaj spokój i nie daj się porwać emocjom, by móc bez trudu zrelacjonować nawet najmniejsze szczegóły wydarzeń z getta we wrześniu 1942 roku. Na ulicach matki biegną w pospiechu. Jedna noga w bucie, druga bez, włosy w połowie uczesane, chustki zsunęły się z pleców i ciągną po ziemi. Kurczowo trzymają swe pociechy, nie chcąc ich stracić. Dziś jeszcze mają je blisko siebie, mogą przytulać, całować i patrzeć w ich błyszczące oczy. Co przyniesie jutro, co przyniesie następna godzina? Krąży wieść, że dzieci zostaną odebrane rodzicom jeszcze dziś, a w poniedziałek mają być wysłane... Dokąd?Poniedziałek przynosi wywózki, a dziś zabiera się dzieci. Jednak w tej właśnie chwili, matki wciąż trzymają swoje dzieci. Gotowe są oddać im wszystko, co mają, nawet ostatni kawałek chleba. Dziś dziecko nie musi już czekać zapłakane na swój kęs, dziś rodzice zapytają: "Czy chcesz chlebka, skarbie?" Być może kromka będzie ładniejsza niż kiedykolwiek wcześniej, delikatnie posmarowana margaryną, posypana cukrem, jeśli tylko jest jeszcze w domu, bo w getcie nie liczy się już zasobów, nie waży ani nie mierzy.