Nekros. Wprowadzenie do ontologii martwego ciała

Współcześnie, temat dotyczący statusu i postępowania z martwym ciałem nabiera coraz większego znaczenia w debatach etycznych. W miarę jak ciało ludzkie staje się zasobem organów oraz materiałem biologicznym, kwestie te zaczynają zajmować centralne miejsce w biopolityce. Interesowanie się ludzkimi szczątkami wzmacnia także potrzeba radzenia sobie z nimi w kontekście katastrof naturalnych, aktów terrorystycznych, masowych zbrodni i epidemii. Tym zagadnieniom poświęcona jest nowatorska dziedzina badań, nazywana „studiami nad martwym ciałem” (dead body studies), w której ramach można ulokować książkę „Nekros”.Autorka tej publikacji proponuje tezę, iż nasza przyszłość zależy od tego, jak różne dziedziny nauki poradzą sobie z nowym podejściem do ontologicznych i etycznych kwestii dotyczących martwego ciała oraz ludzkich szczątków. Martwe ciało, w formie fragmentów, kości, prochów czy popiołów, jest według niej kluczowym materialnym śladem dawnych czasów. Wsparte na takich koncepcjach jak humanistyka ekologiczna, witalny materializm czy epistemologia relacyjna, stanowi wyzwanie do przemyślenia relacji między żywym a martwym, organicznym a mechanicznym, trwałym a przemijającym, czy ludzkim a nie-ludzkim.Przez tę książkę przewija się przekonanie o nekrokratycznym charakterze naszego społeczeństwa, które wymaga ochrony ciał zmarłych przed ich nieuprawnionym użyciem i zbezczeszczeniem. Autorka przywołuje „nekrokratyczny fundamentalizm”, a inspiracją dla tej idei jest myśl Giambattisty Vico, który przypominał, że termin „humanitas” ma korzenie w słowie „humando” – pochówek, i że grzebanie zmarłych jest jednym z wyznaczników człowieczeństwa.