Miasta śmierci. Sąsiedzkie pogromy Żydów

Współczesne interpretacje polskiego antysemityzmu oraz udziału Polaków w deportacjach, prześladowaniach i zagładzie często zakładają negowanie faktów i naukowej analizy, aby podtrzymać mit niewinności, który służy doraźnym celom politycznym. Tego typu zaprzeczenia są szczególnie niebezpieczne, bo utrudniają podjęcie skutecznych działań ochronnych przed rzeczywistymi zagrożeniami, pozostawiając nas bezbronnych wobec przeszłości i przyszłości.

Prace nad tą książką opierały się na szerokim spektrum źródeł. Wśród nich znalazły się akta procesów z polskich sądów, które opierały się na Dekretach Sierpniowych, dotyczących powojennego okresu. Łącznie analizowano dokumentację z ponad siedmiuset spraw, w tym zeznania świadków zarówno żydowskich, jak i polskich zebrane po wojnie. Nieocenione okazały się również Żydowskie Księgi Pamięci, spisane przez ocalałych z Holokaustu, oraz materiały zgromadzone przez Główną Komisję Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce. Dodatkowo, uwzględniono raporty i meldunki przygotowywane przez Armię Krajową dla Rządu Polskiego w Londynie, niemieckie archiwa Zentrale Stelle w Ludwigsburgu, a także archiwa radzieckie, w tym dokumenty NKWD przekazane po roku 1989. Źródła wzbogaciły również materiały śledcze Instytutu Pamięci Narodowej w Białymstoku oraz nowsze zeznania świadków.

Na terenach dzisiejszej Białostocczyzny i dawniej nazywanej przez Sowietów Zachodnią Białorusią, szczególnie w miejscowościach takich jak Jedwabne, Radziłów, Szczuczyn czy Rajgród, lato 1941 roku naznaczone było tragicznymi wydarzeniami. Tylko poprzez dogłębną znajomość tych faktów i odrzucenie zaprzeczeń, jesteśmy w stanie w pełni zrozumieć i uchronić się przed powtórzeniem błędów przeszłości.