Kryształowe ogrody

Evangeline Ames przyjechała do spokojnego, wiejskiego miasteczka, aby uporać się z próbą morderstwa i napisać kolejne rozdziały swojej sensacyjnej powieści. Jest tam od kilku tygodni, cierpiąc na nudę i blokadę pisarską, gdy pewnego wieczoru budzi ją ktoś, kto włamuje się do domu. Ucieka stamtąd i trafia do najbliższego domu, należącego do Lucasa Sebastiana. Próbuje ukryć się przed napastnikiem w bardzo ogrodzie otaczającym dom. Jest przerażona. Słyszała pewnego razu niewiarygodną historię, że w tym ogrodzie działy się dziwne rzeczy i jej własne zmysły paranormalne mówią jej, że mieszkańcy mają rację. Lucas w końcu przychodzi jej na ratunek.

Para spotkała się w lokalnej księgarni, gdy Lucas przybył do miasta, by zatrzymać się w tytułowych Kryształowych Ogrodach. Lucas był zafascynowany nią, ale trapiła go też myśl o tym, kto zamordował jego wuja. Po ataku Evie wykorzystał sytuację, by zbliżyć się do niej, zapewniając jej ochronę. Ktoś wyraźnie próbował ją zabić. Evangeline nie była jednak bezbronną ofiarą. Na zewnątrz mogła wydawać się nierzucającą się w oczy młodą damą, ale w istocie była zatrudniona przez agencję “detektywistyczną”, która akurat szukała młodych kobiet z umiejętnościami paranormalnymi.

Lucas i Evie zbliżają się do siebie, gdy pracują, aby odkryć tajemnicę śmierci jego wuja oraz szukając odpowiedzi na pytanie kto próbuje zabić ją, dlaczego czuć paranormalną energię w Kryształowych Ogrodach i na inne pytania pojawiające się w toku śledztwa. Oczywiście muszą również poradzić sobie z konsekwencjami ich związku - nie przystoi kobiecie flirtować z obcym mężczyzną, jeśli nie ma zamiaru go poślubić, a Evangeline na pewno nie miała zamiaru wykonać takiego kroku. Uważa, że jest zbyt stara, biedna i o niskim statusie społecznym, aby wychodzić za mąż. Ale to nie znaczy, że nie jest gotowa odkryć swojej zmysłowej strony, jeśli pojawi się właściwy mężczyzna i właściwa sytuacja... A Lucas wygląda na takiego właśnie mężczyznę. Uzasadnia to tym, że dzięki temu będzie mogła lepiej pisać swoje powieści, jeśli zdobędzie trochę życiowego doświadczenia.

To taka typowa książka Amandy Quick. Uwielbiam relacje między Evie i Lucasem. Żadne z nich nie pasuje do ówczesnego społeczeństwa i nie pasowałoby nawet gdyby nie mieli paranormalnych mocy. Podobają mi się ich flirty i umizgi. Są ekscentryczni, przez co reszta świata dość mocno się ich boi. Lucas jest człowiekiem odpowiedzialnym i honorowym, który posiada paranormalny dar, dzięki któremu jest bardzo cenny w rozwiązywaniu najtrudniejszych spraw dotyczących morderstw. Podoba mi się również relacja, jaka łączy Lucasa z jego rodzeństwem.

“Kryształowe Ogrody” to naprawdę dobry romans, który polecam fankom twórczości Amandy Quick, a także miłośnikom romansu historycznego, którym nie przeszkadzają wątki paranormalne.

Jaka urocza i zabawna historia! Dawno nie poczułam takiej sympatii do książkowej pozycji, tak jak do “Kryształowych Ogrodów” Amandy Quick. To powieść z gatunku romansu połączonego z zagadką oraz (co ciekawe) elementami paranormalnymi. 

Bardzo mi się podobał wątek rozwikływania tajemnicy. Było dużo mylnych tropów, które nie pozwalały rozwiązać fabuły od razu. Zakończenie było dla mnie zaskoczeniem. Zazwyczaj jestem w stanie domyślić się wyniku, ale ta plątanina wskazówek skutecznie mnie zgubiła i sprawiła, że czytało mi się wspaniale. Wydawało mi się to bardziej realistyczne i prawdziwe niż coś w rodzaju prostych linii fabularnych Sherlocka Holmesa, czy powieści Agathy Christie.

Najważniejsza w tych książkach jest jednak relacja między głównymi bohaterami. I tu muszę niestety ponarzekać, bo… romansowa część fabuły nie była tak dobra. Amanda Quick zrobiła to po  prostu lepiej w swoich innych powieściach To co mi przeszkadzało, to że ten wątek nijak nie splata się z częścią poświęconą rozwikływaniu tajemnicy. Nie dostajemy zbyt wiele wglądu w poglądy bohaterów ani introspekcji dotyczących rozwijającej się relacji poza dialogami. A tych jest zaskakująco mało i nie poczułam, że mogę jakkolwiek się z nimi utożsamić albo kibicować im w miłosnych przygodach. Sami bohaterowie są godni podziwu - to jak sobie poradzili ze swoją trudną przeszłością zasługuje naprawdę na poklask. Szkoda, że autorka nie wzmocniła tego aspektu historii, a skupiłam się na wątkach paranormalnych. A jak już przy tym jesteśmy…

Ludzie, którzy nigdy nie sięgnęli do tej pory po książki Amandy Quick mogą czuć się zaskoczeni, jak wiele przykuwa ona uwagi do budowania świata ponadzmysłowego. Jej powieści pełne są magii, duchów, niewytłumaczalnych zjawisk - i szczerze albo się to kupuje, albo nienawidzi. Ja osobiście nie mam z tym problemu, uważam, że dodaje to pewnego rodzaju czaru do jej historii, przez co jej historie są tak wyjątkowe i różne od innych.

“Kryształowe Ogrody” są pełne dowcipu, manieryzmu dawnych czasów, ciekawych rozwiązań fabularnych i przede wszystkim magicznego klimatu. Książka jest niebywale wciągająca, przez co można się zatracić w niej bez reszty. Daje jej mocne 4 gwiazdki, bo jednak w dorobku Amandy Quick znajduje się przynajmniej kilka innych książek, które uważam za lepsze.