Kłamstwa

Isabel Azuera, antropolog specjalizująca się w badaniach nad rytuałami pogrzebowymi, wyrusza do Gwatemali, by zgłębiać materiały potrzebne do swoich prac, a także oderwać się od rodzinnego życia. Pewnego dnia dowiaduje się, że została uznana za zmarłą, a jej dzieci zidentyfikowały ciało. Zaskakująco korzysta z tej sytuacji, wybierając nieujawnianie się. W osamotnieniu w dzikiej dżungli powraca myślami do mitów i nieprawd, które kształtowały historię jej rodziny. Jej córka Serena prowadzi dziennik, próbując zrekonstruować losy rodziny Azuera. Dzięki temu jej narracja staje się echem wspomnień matki, często je wzbogacając, a czasem kwestionując."Kłamstwo" to wykwintnie skonstruowana, wielogłosowa opowieść, gdzie przeszłość i teraźniejszość nieustannie przenikają się wzajemnie. Gdy Isabel i Serena snują zawiłe narracje o dziejach swojej rodziny, pojawiają się nowe szczegóły, kłamstwa są demaskowane, a proces odkrywania przeszłości pomaga im w odnalezieniu własnej tożsamości. Historie opowiadane przez obie bohaterki są pełne fascynujących uwag o zwyczajach plemiennych i rytuałach pogrzebowych indiańskiego ludu z Gwatemali.The Times opisuje powieść jako znakomitą, podczas gdy New Statesman przyrównuje ją do rosyjskiej babuszki - każda opowieść odkrywa kolejną. Daily Telegraph uważa, że Hériz stawia w niej filozoficzne pytania o prawdę i nasze skłonności do mówienia półprawd. El Pais zachwala książkę za jej złożoność, a El Periódico widzi w niej hołd dla potężnej i niebezpiecznej siły słów.