Kierkegaard czyli Mowy na piątkowym zebraniu wspólnie pogrzebanych

Fenomenalny dorobek Profesora Edwarda Kasperskiego zasługuje na poświęcenie mu wielotomowej analizy naukowej. Jego praca jako historyka, teoretyka literatury, komparatysty oraz monografisty, a przede wszystkim jako badacza dyskursu literackiego i filozoficznego, jest imponującym świadectwem wszechstronności. Nigdy wcześniej liryk duszy, w swym naturalnym przepływie przez świat literacki i filozoficzny, nie był tak wyraziście i głęboko przedstawiony. Myśl Kasperskiego to złożona symfonia emocji, która balansuje między smutkiem a radością, między przeszłością a przyszłością. Jednym z centralnych elementów tej symfonii jest temat omawiany w tej publikacji.Profesor Kasperski, wyposażony w ostry zmysł filozoficzny i związany emocjonalnie z miejscami tak różnymi jak kresowy Lwów i duńska Jutlandia, wraz z Karolem Toeplitzem, stworzył nurt polskiego myślenia o Kierkegaardzie. Udało mu się opracować liczne interpretacje dzieł samotnika z północy, uwydatniając ich literackie piękno i filozoficzną głębię. To osiągnięcie przyciąga nieprzerwanie uwagę polskich interpretatorów i tłumaczy, czyniąc twórczość Kierkegaarda nieodłącznym elementem lokalnej refleksji humanistycznej.W polskim kręgu adoratorów Kierkegaarda, cenionego jako teolog, filozof i pisarz, naukowa biegłość Profesora oraz jego twórcza inspiracja stanowią fundament dalszego rozwoju polskiego myślenia humanistycznego, przynosząc przy tym dowody jego dojrzałości.