Karaluchy. Harry Hole. Tom 2

"Karaluchy" ładnie dopełnia moją rosnącą sympatię do detektywa z Oslo Harry'ego Hole, jak również podziw dla umiejętności Nesbo w tworzeniu kryminału. "Karaluchy" są oczywiście drugą częścią tego cyklu i w mojej ocenie kontynuacja okazała się być jeszcze lepsza od "Człowieka nietoperza".

Sprawa kryminalna dotyczy morderstwa norweskiego ambasadora w Tajlandii, który zostaje znaleziony z nożem w plecach w domu publicznym. Jako bliski współpracownik premiera, potencjalny skandal wymaga szybkiego rozwiązania. Harry nie chce jechać, ponieważ wciąż nie może się otrząsnąć po brutalnych wydarzeniach w Australii i musi wspierać swoją ukochaną siostrę z zespołem Downa, która padła ofiarą napaści na tle seksualnym. Sprawa stawia Harry'ego w dość niekorzystnej sytuacji, ponieważ musi dowiedzieć się wiele o tym egzotycznym mieście z jego paradoksalną mieszanką nowoczesności i starożytności, bogactwa i biedoty, skorumpowanych i uduchowionych. Jego partnerką w tej sprawie jest fascynująca imigrantka z tajskiej policji, Liz Crumley, która pozwala Harry'emu poczuć się mniej zagubionym. Po drodze Harry nawiązuje kontakt z uroczymi postaciami z biedoty, ale również natrafia na wrogów z niebezpiecznych rejonów miasta. Nieustannie zaskakują go karaluchy, które wychodzą w nocy.

Jakkolwiek mrocznie i obskurnie brzmią takie elementy, będziecie zaskoczeni emocjonalnym uniesieniem, jakie można uzyskać z perspektywy Harry'ego. W jakiś sposób jego własne, niepewne utrzymanie się przy życiu czyni z niego idealnego człowieka , który rozszyfrowuje ukryte motywy szerokiego wachlarza podejrzanych wydarzeń i służy jako akuszer do moralnego rozrachunku i sprawiedliwości. Nesbo nie próbuje nas porwać dreszczykiem emocji czy tajemnicą, zamiast tego skupia się na historii, która próbuje zgłębić nieco człowieczeństwa w ludzkim zwierzęciu. Harry może być nieco stereotypowy, jako policjant z mieszanką twardych i czułych cech, a książki nie są literackimi cudami, ale mają wystarczająco dużo wartości, by nie czuć się winnym z powodu pozycji, które można byłoby określić jako "guilty pleasure".

Polecam również słuchowisko "Karaluchy", w którym głosów udzielają m.in. Linda, Szyc i Cielecka. Świetna muzyka i narrator sprawili, że była to niewątpliwa przyjemność, nawet pomimo tego, że znałam już historię z książki.

"Karaluchy" - jako robaki może i są obrzydliwe, ale jako książka sprawdzają się znakomicie.

Książka rozpoczyna się w momencie, gdy ambasador Norwegii w Tajlandii zostaje znaleziony zasztyletowany w obskurnym motelu w Bangkoku, podczas gdy najwyraźniej czekał na przybycie młodej prostytutki. To nie jest rzecz, która dobrze świadczy o ambasadorze lub rządzie, który wysłał go do Tajlandii. Władza w norweskim rządzie jest bardziej zainteresowana uniknięciem skandalu niż znalezieniem winnego, ale musi robić dobrą minę do złej gry. Aby osiągnąć ten cel, rząd przydziela detektywa Harry'ego Hole, który ma pojechać do Bangkoku i pomóc miejscowym w śledztwie. Hole właśnie zyskał rozgłos dzięki rozwiązaniu trudnej sprawy śmierci norweskiego obywatela w Australii i dlatego, według wszelkich pozorów, wydaje się idealnym wyborem. W tej chwili jednak Harry'ego najczęściej można spotkać w alkoholowym zamroczeniu i nie jest w najlepszej formie detektywistycznej. Oczekuje się, że Harry pojedzie na kilka dni do Tajlandii, zapije się w trupa i pozwoli miejscowym zamieść cały ten żenujący incydent pod dywan.

Oczywiście, jak każdy, kto kiedykolwiek czytał powieść kryminalną, wie, że tak się nie stanie. Nasz nieustraszony bohater wytrzeźwieje i będzie drążył sprawę aż po krańce ziemi, a przynajmniej po krańce Tajlandii, a w trakcie tego procesu, oczywiście, zdenerwuje swoich przełożonych.

Śmierć ambasadora okazuje się być mroczną i skomplikowaną sprawą, w którą zamieszana jest spora grupa intrygujących i dobrze nakreślonych postaci. Hole jest świetnym bohaterem, nie brakuje tu nieoczekiwanych zwrotów akcji. Jest też wiele ciekawych spostrzeżeń na temat ludzi, kultury i geografii Tajlandii. Historia toczy się w dobrym tempie i w sumie była to bardzo zabawna lektura. Wydaje się to trochę dziwne, że seria z udziałem norweskiego detektywa rozpoczyna się od dwóch książek osadzonych w obcych krajach, ale ostatecznie podobały mi się obie i czuję ulgę, że zakupiłem już wszystkie pozostałe części.

"Karaluchy" ładnie dopełnia moją rosnącą sympatię do detektywa z Oslo Harry'ego Hole, jak również podziw dla umiejętności Nesbo w tworzeniu kryminału. "Karaluchy" są oczywiście drugą częścią tego cyklu i w mojej ocenie kontynuacja okazała się być jeszcze lepsza od "Człowieka nietoperza".

Sprawa kryminalna dotyczy morderstwa norweskiego ambasadora w Tajlandii, który zostaje znaleziony z nożem w plecach w domu publicznym. Jako bliski współpracownik premiera, potencjalny skandal wymaga szybkiego rozwiązania. Harry nie chce jechać, ponieważ wciąż nie może się otrząsnąć po brutalnych wydarzeniach w Australii i musi wspierać swoją ukochaną siostrę z zespołem Downa, która padła ofiarą napaści na tle seksualnym. Sprawa stawia Harry'ego w dość niekorzystnej sytuacji, ponieważ musi dowiedzieć się wiele o tym egzotycznym mieście z jego paradoksalną mieszanką nowoczesności i starożytności, bogactwa i biedoty, skorumpowanych i uduchowionych. Jego partnerką w tej sprawie jest fascynująca imigrantka z tajskiej policji, Liz Crumley, która pozwala Harry'emu poczuć się mniej zagubionym. Po drodze Harry nawiązuje kontakt z uroczymi postaciami z biedoty, ale również natrafia na wrogów z niebezpiecznych rejonów miasta. Nieustannie zaskakują go karaluchy, które wychodzą w nocy.

Jakkolwiek mrocznie i obskurnie brzmią takie elementy, będziecie zaskoczeni emocjonalnym uniesieniem, jakie można uzyskać z perspektywy Harry'ego. W jakiś sposób jego własne, niepewne utrzymanie się przy życiu czyni z niego idealnego człowieka , który rozszyfrowuje ukryte motywy szerokiego wachlarza podejrzanych wydarzeń i służy jako akuszer do moralnego rozrachunku i sprawiedliwości. Nesbo nie próbuje nas porwać dreszczykiem emocji czy tajemnicą, zamiast tego skupia się na historii, która próbuje zgłębić nieco człowieczeństwa w ludzkim zwierzęciu. Harry może być nieco stereotypowy, jako policjant z mieszanką twardych i czułych cech, a książki nie są literackimi cudami, ale mają wystarczająco dużo wartości, by nie czuć się winnym z powodu pozycji, które można byłoby określić jako "guilty pleasure".

Polecam również słuchowisko "Karaluchy", w którym głosów udzielają m.in. Linda, Szyc i Cielecka. Świetna muzyka i narrator sprawili, że była to niewątpliwa przyjemność, nawet pomimo tego, że znałam już historię z książki.

"Karaluchy" - jako robaki może i są obrzydliwe, ale jako książka sprawdzają się znakomicie.

Książka rozpoczyna się w momencie, gdy ambasador Norwegii w Tajlandii zostaje znaleziony zasztyletowany w obskurnym motelu w Bangkoku, podczas gdy najwyraźniej czekał na przybycie młodej prostytutki. To nie jest rzecz, która dobrze świadczy o ambasadorze lub rządzie, który wysłał go do Tajlandii. Władza w norweskim rządzie jest bardziej zainteresowana uniknięciem skandalu niż znalezieniem winnego, ale musi robić dobrą minę do złej gry. Aby osiągnąć ten cel, rząd przydziela detektywa Harry'ego Hole, który ma pojechać do Bangkoku i pomóc miejscowym w śledztwie. Hole właśnie zyskał rozgłos dzięki rozwiązaniu trudnej sprawy śmierci norweskiego obywatela w Australii i dlatego, według wszelkich pozorów, wydaje się idealnym wyborem. W tej chwili jednak Harry'ego najczęściej można spotkać w alkoholowym zamroczeniu i nie jest w najlepszej formie detektywistycznej. Oczekuje się, że Harry pojedzie na kilka dni do Tajlandii, zapije się w trupa i pozwoli miejscowym zamieść cały ten żenujący incydent pod dywan.

Oczywiście, jak każdy, kto kiedykolwiek czytał powieść kryminalną, wie, że tak się nie stanie. Nasz nieustraszony bohater wytrzeźwieje i będzie drążył sprawę aż po krańce ziemi, a przynajmniej po krańce Tajlandii, a w trakcie tego procesu, oczywiście, zdenerwuje swoich przełożonych.

Śmierć ambasadora okazuje się być mroczną i skomplikowaną sprawą, w którą zamieszana jest spora grupa intrygujących i dobrze nakreślonych postaci. Hole jest świetnym bohaterem, nie brakuje tu nieoczekiwanych zwrotów akcji. Jest też wiele ciekawych spostrzeżeń na temat ludzi, kultury i geografii Tajlandii. Historia toczy się w dobrym tempie i w sumie była to bardzo zabawna lektura. Wydaje się to trochę dziwne, że seria z udziałem norweskiego detektywa rozpoczyna się od dwóch książek osadzonych w obcych krajach, ale ostatecznie podobały mi się obie i czuję ulgę, że zakupiłem już wszystkie pozostałe części.