Dzieci wygnane

Dzieci, które doświadczyły wojny, mają unikalne wspomnienia tego trudnego okresu. Mirek, Ola, Romek i Marysia to dzieci wygnane, które dorastały w ekstremalnych warunkach. Ich podróż na Syberię oznaczała narodziny w bydlęcych wagonach, a wiele dzieci nie przetrwało wycieńczenia, zimna i głodu, będąc ostatecznie porzucanymi przy torach. Te dzieci nie tylko przetrwały, ale musiały dorastać szybciej niż powinny, podejmując się roli głowy rodziny i walcząc o przetrwanie w syberyjskiej tajdze. Nieustraszone i zdeterminowane, przeżyły sowieckie represje, podążając szlakiem armii Andersa przez kraje takie jak Iran, Afryka, Indie i Nowa Zelandia. Polscy młodzi bohaterowie, pozbawieni beztroski dzieciństwa, zachowują inne wspomnienia wojny niż dorośli, co sprawia, że ich historie poruszają serca i budzą sprzeciw wobec brutalności, jakiej doświadczyli. Monika Odrobińska w swojej książce "Dzieci wygnane" ukazuje nie tylko ich heroizm, ale także trudną drogę do domu. Przemierzając świat w nadziei na powrót do Polski, ci, którzy przetrwali sowieckie obozy i osiedla, walczyli za ojczyznę na różnych frontach, marząc o powrocie na Kresy. Jednak nie wszystkie drogi prowadzące do domu są oznaczone krzyżami, pozostawiając wiele zaginionych, jak ojciec narrator. Ile takich brakujących krzyży jeszcze istnieje? To wtrącający opis pochodzi od wydawcy.