Droga przez piekło

Książka Stefana Wasilewskiego "Droga przez piekło" przedstawia zbeletryzowane wspomnienia autora, skupiające się na przeżyciach jego rodziny w latach 1939-1942. Historia rozpoczyna się w Złotowie nad Szczarą, niedaleko Słonimia na terenie Grodzieńszczyzny, gdzie autor spędził wczesne dzieciństwo wraz z dwoma braćmi i dwiema siostrami. Ojciec, dawny żołnierz Wojska Polskiego i uczestnik wojny polsko-sowieckiej, nie wrócił z kampanii wrześniowej, pozostawiając matkę samą z gospodarstwem rolnym składającym się z 25 hektarów ziemi uprawnej i 10 hektarów łąk oraz hodowlą zwierząt.Po wkroczeniu Armii Czerwonej 17 września 1939 roku Złotowo znalazło się pod kontrolą sowieckiego reżimu. Wasilewski dokładnie opisuje bolszewicką politykę, której celem było wywołanie konfliktów między lokalną ludnością, w tym Białorusinami, Ukraińcami, Żydami i Polakami. Kiedy rodzina Wasilewskich, uznana za wrogów systemu, została w lutym 1940 roku deportowana na Daleką Północ do sowchozu Szunt Oziero w obwodzie archangielskim, spotkała ją przymusowa praca przy wyrębie lasów. Matka zajmowała się transportem drewna nad rzekę Dźwinę, skąd było ono dalej spławiane.Po porozumieniu z lipca 1941 roku między ZSRR a rządem polskim w Londynie, rodzina Wasilewskich podjęła próbę opuszczenia zesłania i przemieszczenia się na południe, aby dołączyć do Wojska Polskiego dowodzonego przez generała Władysława Andersa. Po trudnej, niemal rocznej podróży, w 1942 roku udało im się dotrzeć do Persji. Dalsze losy Stefana Wasilewskiego i jego rodziny opisane są w kontynuacji tej opowieści pt. "Ocaleni z piekła", wydanej w Warszawie w 2015 roku.