Droga doskonałości (wyd.krytyczne)

Droga doskonałości - wydanie krytyczne Dzieło św. Teresy, "Droga doskonałości", prezentowane jest w unikalnej formie, której nigdzie indziej na świecie jeszcze nie zamieszczono. Książka ukazuje trzy wersje tekstu w dwóch układach synoptycznych, z kolorowym wyróżnieniem wszelkich różnic pomiędzy nimi. Co więcej, tekst został przetłumaczony na nowo, z uwzględnieniem autorskich wprowadzeń oraz obfitym aparatem redakcyjnym w postaci przypisów i marginaliów. Na uwagę zasługuje fakt, że tekst ten zawiera wszystkie skreślenia, poprawki i dopiski, a ponadto zmiany te zostały udokumentowane zdjęciami faksymile zmienionych fragmentów. Po raz pierwszy "Droga doskonałości" jest prezentowana w sposób umożliwiający śledzenie dwuetapowego procesu tworzenia kolejnych wersji tekstu. Pracując nad drugą redakcją (Valladolid = DdV), św. Teresa korzystała z poprawionego rękopisu pierwszej redakcji (El Escorial = DdE). Przygotowując wersję do druku (kopia z Toledo = DdT), miała przed sobą poprawioną wersję drugiej redakcji. Stąd książka zawiera dwie części – dwie synopsy. Ewolucja "Drogi doskonałości" to fascynujący przykład owocnego dialogu charyzmatycznego z instytucjonalnym (DdE → DdV: zgodność i dialog z nauką Kościoła, obiektywizacja chroniąca przed subiektywizmem), oraz charyzmatycznego z wspólnotowym (DdV → DdT: zgodność i dialog z życiem wspólnoty, uniwersalizacja zabezpieczająca przed indywidualizmem). Św. Teresa była świadoma, że temat modlitwy był już szeroko omawiany w innych książkach. Pragnęła jednak wypełnić lukę, którą dostrzegała w istniejącej literaturze, koncentrując się na kwestiach, które mogły początkowo wydawać się błahe, ale dla niej oraz mniszek z klasztoru św. Józefa okazywały się kluczowe. Zdając sobie sprawę z inspiracyjnego charakteru swojej pracy, Święta Teresa świadomie unikała nadmiernego wpływu swoich osobistych doświadczeń na tekst. Pragnęła, by centralną postacią jej dzieła pozostał Jezus, starając się wyzbyć swoich osobistych odniesień, które mogłyby zaburzyć klarowność przekazu.