Czarownica. Saga o Fjallbace. Tom 10

"Czarownica", Camilli Läckberg, była jednym z prezentów, które dostała na moje urodziny. Kiedy odpakowałam książkę z torby doznałam szoku. To naprawdę spora książka, która zawiera około 600 stron. Co prawda czytałam już "Shantarama" Robertsa albo "Szczygła" Donny Tartt, które to obie mają 800 stron długości, co nie zmienia faktu, że byłam zaskoczona i wiem, że nie łatwo czyta się tak obszerne powieści.

Początki mojej przygody z tą książką nie były łatwe, bo po prostu ciężko zorientować się, kto jest kim, zapamiętać nazwy, cechy i zamiary. Niejednokrotnie musiałam cofać się do poprzednich rozdziałów, aby sobie przypomnieć o co chodziło. "Czarownica" jest pełnaaa postaci, ale prawdopodobnie, to jest jej duży plus.

Zaprezentowana tajemnicza zagadka była chyba jedną z lepszych, które kiedykolwiek czytałam. Oczywiście wśród tych współczesnych pisarzy, bo jeżeli sięgnąć dalej, to z pewnością Wielka Christie stworzyła kilka absolutnie nie do pokonania. W każdym razie historia "Czarownicy" wzbudziła we mnie po kilkudziesięciu stronach czytania pragnienie wiedzenia więcej i więcej, a to się wiąże z niemożnością odłożenia książki, no chyba że masz coś naprawdę istotnego do zrobienia. Kolejne rozdziały nie były ani trochę nudne, bo każdy obfitował w coś nowego i istotnego.

Moim jedynym problem z "Czarownicą" jest zaimplikowanie do książki historii z XVII wieku, która mówi o czarach i końcówka, która sugeruje, że być może wszystko co się wydarzyło, to po prostu wynik magii/klątwy. To wszystko dobrze działa na klimat książki - ponurość, mrok, tajemnica - ale uważam, że było to trochę naciągane jak na kryminał. Myślę, że Läckberg mogłaby się z powodzeniem obejść bez tej retrospekcji i po prostu zachować fabułę w teraźniejszości, w której nasze czyny są wynikiem naszych decyzji i okoliczności.

Kończąc, jestem i tak pełna podziwu, jak autorka zdołała połączyć wszystkie trzy historie, które miały miejsce i spleść losy bohaterów. Oprócz tego, że jest to kryminał pisany dużymi literami, to myślę, że zawiera również dużo z literatury obyczajowej. Podobała mi się jeszcze spora brutalność występująca miejscami. Nie żebym była jakąś psycholką, ale to wywołuje u mnie emocje, których bezgranicznie szukam. Jestem zdecydowanie zaciekawiona innymi książkami tej Pani i zamierzam w najbliższej przyszłości zainteresować się głębiej jej dziełami.

"Czarownica", Camilli Läckberg, była jednym z prezentów, które dostała na moje urodziny. Kiedy odpakowałam książkę z torby doznałam szoku. To naprawdę spora książka, która zawiera około 600 stron. Co prawda czytałam już "Shantarama" Robertsa albo "Szczygła" Donny Tartt, które to obie mają 800 stron długości, co nie zmienia faktu, że byłam zaskoczona i wiem, że nie łatwo czyta się tak obszerne powieści.

Początki mojej przygody z tą książką nie były łatwe, bo po prostu ciężko zorientować się, kto jest kim, zapamiętać nazwy, cechy i zamiary. Niejednokrotnie musiałam cofać się do poprzednich rozdziałów, aby sobie przypomnieć o co chodziło. "Czarownica" jest pełnaaa postaci, ale prawdopodobnie, to jest jej duży plus.

Zaprezentowana tajemnicza zagadka była chyba jedną z lepszych, które kiedykolwiek czytałam. Oczywiście wśród tych współczesnych pisarzy, bo jeżeli sięgnąć dalej, to z pewnością Wielka Christie stworzyła kilka absolutnie nie do pokonania. W każdym razie historia "Czarownicy" wzbudziła we mnie po kilkudziesięciu stronach czytania pragnienie wiedzenia więcej i więcej, a to się wiąże z niemożnością odłożenia książki, no chyba że masz coś naprawdę istotnego do zrobienia. Kolejne rozdziały nie były ani trochę nudne, bo każdy obfitował w coś nowego i istotnego.

Moim jedynym problem z "Czarownicą" jest zaimplikowanie do książki historii z XVII wieku, która mówi o czarach i końcówka, która sugeruje, że być może wszystko co się wydarzyło, to po prostu wynik magii/klątwy. To wszystko dobrze działa na klimat książki - ponurość, mrok, tajemnica - ale uważam, że było to trochę naciągane jak na kryminał. Myślę, że Läckberg mogłaby się z powodzeniem obejść bez tej retrospekcji i po prostu zachować fabułę w teraźniejszości, w której nasze czyny są wynikiem naszych decyzji i okoliczności.

Kończąc, jestem i tak pełna podziwu, jak autorka zdołała połączyć wszystkie trzy historie, które miały miejsce i spleść losy bohaterów. Oprócz tego, że jest to kryminał pisany dużymi literami, to myślę, że zawiera również dużo z literatury obyczajowej. Podobała mi się jeszcze spora brutalność występująca miejscami. Nie żebym była jakąś psycholką, ale to wywołuje u mnie emocje, których bezgranicznie szukam. Jestem zdecydowanie zaciekawiona innymi książkami tej Pani i zamierzam w najbliższej przyszłości zainteresować się głębiej jej dziełami.

Trzydzieści lat temu zaginęła mała dziewczynka, po czym została znaleziona zamordowana. Teraz jeden z jej zabójców powraca do miasta, a wkrótce ponownie dochodzi do zniknięcia i późniejszego odkrycia, że również dokonano zabójstwa. Pytanie jakie od razu przychodzi na myśl: czy te dwie sprawy mają ze sobą jakiś związek? Historia opowiada jest z wielu punktów widzenia, od detektywa prowadzącego śledztwo, przez pomagających mu policjantów, przez żonę detektywa (pisarkę bestsellerowych powieści), przez nastolatków, którzy czują, że nie pasują do tego świata, przez dwie kobiety oskarżone o morderstwo do rodziny uchodźców próbujących rozpocząć nowe życie. W to wszystko jesteśmy wrzuceni my, czytelnicy, i prowadzeni przez pełną zwrotów akcji fabułę, która będzie trzymać was w napięciu do ostatnich stron książki (całkiem długiej książki). Do tego niewątpliwie wisienką na torcie jest historia młodej matki walczącej o życie w siedemnastym wieku.

Myślę, że "Czarownica" to naprawdę bardzo ambitna książka, która wymaga od czytelnika pomyślunku. Nie jest łatwo jej czytać, ponieważ zawiera mnóstwo treści. To dość unikalne doświadczenie czytelnicze w mojej dotychczasowej "karierze". Książka nie ma pewnego flow, które można wyczuć w wielu gatunkowo podobnych pozycjach, ale jednocześnie całość wypada rewelacyjnie i błyszczy.

Jak śmierć dziecka łamie wiele rodzin, jak zły osąd rujnuje życie wielu, jak prosta zabawa wpływa na nastolatków, jak zazdrość może zniszczyć szczęście, jakie formy może przybrać życzliwość... W końcu nawet morderca jest istotą ludzką po wszystkim, ale makabryczny zamiar mordercy nigdy nie może być usprawiedliwiony... bez względu na wszystko.... Zanurz się w lesie Fjällbacka, aby uzyskać przerażające emocje i nauczyć się wielu lekcji na całe życie.

Autorka porusza tematy, które są aktualne w danym momencie, takie jak zastraszanie, przemoc domowa i zachowanie ludzi wobec uchodźców. Postacie są dobrze rozwinięte i realistyczne, a historia jest pełna napięcia i mroku. Jest to moja pierwsza powieść tej autorki, ale pokochałam jej styl pisania i jej historię i na pewno będę czytać więcej jej książek

Trzydzieści lat temu zaginęła mała dziewczynka, po czym została znaleziona zamordowana. Teraz jeden z jej zabójców powraca do miasta, a wkrótce ponownie dochodzi do zniknięcia i późniejszego odkrycia, że również dokonano zabójstwa. Pytanie jakie od razu przychodzi na myśl: czy te dwie sprawy mają ze sobą jakiś związek? Historia opowiada jest z wielu punktów widzenia, od detektywa prowadzącego śledztwo, przez pomagających mu policjantów, przez żonę detektywa (pisarkę bestsellerowych powieści), przez nastolatków, którzy czują, że nie pasują do tego świata, przez dwie kobiety oskarżone o morderstwo do rodziny uchodźców próbujących rozpocząć nowe życie. W to wszystko jesteśmy wrzuceni my, czytelnicy, i prowadzeni przez pełną zwrotów akcji fabułę, która będzie trzymać was w napięciu do ostatnich stron książki (całkiem długiej książki). Do tego niewątpliwie wisienką na torcie jest historia młodej matki walczącej o życie w siedemnastym wieku.

Myślę, że "Czarownica" to naprawdę bardzo ambitna książka, która wymaga od czytelnika pomyślunku. Nie jest łatwo jej czytać, ponieważ zawiera mnóstwo treści. To dość unikalne doświadczenie czytelnicze w mojej dotychczasowej "karierze". Książka nie ma pewnego flow, które można wyczuć w wielu gatunkowo podobnych pozycjach, ale jednocześnie całość wypada rewelacyjnie i błyszczy.

Jak śmierć dziecka łamie wiele rodzin, jak zły osąd rujnuje życie wielu, jak prosta zabawa wpływa na nastolatków, jak zazdrość może zniszczyć szczęście, jakie formy może przybrać życzliwość... W końcu nawet morderca jest istotą ludzką po wszystkim, ale makabryczny zamiar mordercy nigdy nie może być usprawiedliwiony... bez względu na wszystko.... Zanurz się w lesie Fjällbacka, aby uzyskać przerażające emocje i nauczyć się wielu lekcji na całe życie.

Autorka porusza tematy, które są aktualne w danym momencie, takie jak zastraszanie, przemoc domowa i zachowanie ludzi wobec uchodźców. Postacie są dobrze rozwinięte i realistyczne, a historia jest pełna napięcia i mroku. Jest to moja pierwsza powieść tej autorki, ale pokochałam jej styl pisania i jej historię i na pewno będę czytać więcej jej książek