Chagall

Pablo Picasso stwierdził kiedyś, że po śmierci Matisse'a Marc Chagall będzie jedynym malarzem prawdziwie rozumiejącym kolor. Ten artysta, znany z malowania wspomnień i snów, stał się ikoną koloru i poezji w sztuce, mimo, że jego życie było splecione z bolesnymi wydarzeniami XX wieku, takimi jak wojny światowe, rewolucja czy czystki. Chociaż wielu artystów tamtych czasów uciekało w abstrakcję, Chagall przekształcał swoje doświadczenia w zrozumiałe i symboliczne obrazy, które trafiały do każdego odbiorcy. Urodzony w 1887 roku w dzisiejszej Białorusi, jako najstarszy syn handlarza, Chagall uciekał przed biedą do Paryża, gdzie tworzył obok takich mistrzów jak Modigliani i Léger. Jego artystyczna podróż prowadziła przez Berlin i Stany Zjednoczone aż do południowej Francji. Na swoich obrazach często ukazywał wspomnienia z dzieciństwa: życie w sztetlu, drewniane chaty, synagogi czy postaci rabinów i skrzypków. Życie i twórczość Chagalla były ze sobą ściśle splecione, co nie zawsze dobrze wpływało na jego bliskich. Matka, ukochana Tea, pierwsza żona Bella, córka Ida, a także partnerka Virginia były w różny sposób poświęcane dla jego sztuki. Dopiero druga żona, Vava, była dla niego odpowiednią partnerką - równie przebiegła i niezłomna. Jackie Wullschläger, w oparciu o nieznane materiały archiwalne, przybliża postać Chagalla, ukazując go jako ambitnego i czarującego artystę pełnego sprzeczności, obsesyjnie dążącego do tworzenia piękna i emocjonalnej głębi.