Białe. Zimna wyspa Spitsbergen

Spitsbergen, największa wyspa norweskiego archipelagu Svalbard, położona w Arktyce, jest najbardziej na północ wysuniętą, zamieszkałą przez ludzi częścią świata. Mimo surowych warunków klimatycznych, gdzie zimno, śnieg i niekończące się dni polarnego słońca lub długie noce polarne wyznaczają rytm życia, mieszka tu społeczność z niemal pięćdziesięciu różnych krajów. Jedną z mieszkanek jest Ilona Wiśniewska, Polka, która dzięki swojej pasji do tego miejsca oraz głębokiej znajomości jego realiów, ukazuje niezwykłość tego regionu. W swojej książce zabiera nas w podróż przez opuszczone wioski, dawne kopalnie węgla, hotele oraz ikony takie jak międzynarodowy bank nasion i Polska Stacja Polarna w Hornsundzie.

Praca Wiśniewskiej jest kroniką życia na dalekiej Północy, dokumentującą współczesne losy jej mieszkańców. Przedstawia ona różnorodność postaci, których języki, tradycje i osobowości tworzą niepowtarzalną mozaikę kulturową tego lodowatego archipelagu.

Wydawca podkreśla, że napisanie książki reporterskiej o tak odległym i niegościnnym miejscu wymaga odwagi. Autorka zauważa, że lato jest tutaj chłodne i jasne, a zima ciemna i bardzo mroźna, przy populacji ledwo sięgającej dwa i pół tysiąca ludzi, do których dołącza jeszcze pół tysiąca niedźwiedzi polarnych. Zaledwie czterdzieści kilometrów dróg, brak drzew i kotów to rzeczywistość tego miejsca. Można się zastanawiać, czy taka przestrzeń może fascynować. Książka udowadnia, że jak najbardziej, odkrywając różnorodne historie mieszkańców, które tworzą osobny mikrokosmos, odzwierciedlający mnóstwo aspektów świata. W tej pozornie statycznej przestrzeni odkrywamy ślady wielkich wydarzeń historycznych oraz bogactwo ludzkich emocji i dramatów.