Konrad Niemira - sylwetka autora

Historyk sztuki specjalizuje się w polskiej i francuskiej kulturze artystycznej XVIII wieku. Ukończył studia z zakresu historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim oraz na Université Paul Valéry w Montpellier. Jego praca doktorska była realizowana na Uniwersytecie Warszawskim i w École normale supérieure w Paryżu. Jako ekspert interesuje się przede wszystkim zamiłowaniami kolekcjonerskimi polskiej magnaterii XVIII wieku, a także zagadnieniami związanymi z teorią aktora-sieci i teorią transferu kulturowego.

Wśród projektów badawczych, w które był zaangażowany, wyróżniają się te finansowane przez Narodowe Centrum Nauki: „Sztuka, rynek sztuki i towarzyskość. Transfery artystyczne między Polską a Francją w XVIII wieku” realizowany w latach 2018–2020 oraz „Honor bez egzageracji. Polska magnateria wobec paryskich wyrobów luksusowych” prowadzone w latach 2019–2020. Jest także beneficjentem stypendium Fundacji na rzecz Nauki Polskiej. Jako konsultant merytoryczny współpracował z Muzeum Historii Polski i Muzeum Łazienki Królewskie, dla tego ostatniego przygotowuje krytyczną edycję korespondencji pomiędzy Stanisławem Augustem Poniatowskim a Marcelliem Bacciarellim, którego twórczość stanowi jeden z jego głównych obszarów badań.

Obecnie, w ramach stypendium artystycznego m.st. Warszawy, prowadzi część większego projektu monograficznego poświęconego Janowi Piotrowi Norblinowi. Ten artysta odgrywa dla niego szczególną rolę. „Pochodzę z wsi w pobliżu Arkadii Nieborowskiej, gdzie znajduje się jedyny zachowany fresk Norblina. To artysta, z którym dosłownie dorastałem i który stale mnie inspirował. Podczas badań archiwalnych w Rosji i na Ukrainie związanych z doktoratem, który dotyczył zakupów polskich magnatów w XVIII wieku, równocześnie zbierałem rysunki Norblina w muzeach. W ten sposób zgromadziłem bogaty materiał badawczy.”