Życie to za mało. Reportaże o stracie i poszukiwaniu nadziei

Najważniejsze reportaże Izy Michalewicz, finalistki Nagrody im. Ryszarda KapuścińskiegoW roku 2005, wielu Polaków zdecydowało się na emigrację do Irlandii z nadzieją na lepsze życie, jednak rzeczywistość często okazywała się odmienna, pełna poczucia wyobcowania. W tym czasie tematyka spektrum autyzmu była wciąż mało znana, co zmuszało rodziców do samotnego radzenia sobie z problemami i niezrozumieniem otoczenia.Przenosząc się do roku 2022, historia Katarzyny, chirurżki plastycznej, pokazuje, jak oskarżenie o śmierć pacjentki wpłynęło na jej życie zawodowe, choć została finalnie oczyszczona z zarzutów. Mimo powrotu do normalności, straconych lat nikt nie zwróci. Natomiast Basia i Marta musiały stawić czoła trudnościom związanym z ujawnieniem traumatycznych przeżyć z dzieciństwa, które miały miejsce podczas ich działalności w zespole Tęcza, mimo iż niektórzy wciąż je obwiniają.W książce Życie to za mało Iza Michalewicz ukazuje współczesną Polskę, relacjonując prawdziwe historie ludzi, których życie wystawiło na ciężkie próby. Reportaże te, tworzone przez nagradzaną autorkę, są próbą zrozumienia i oswojenia trudnej rzeczywistości, na którą Michalewicz nie chce się zgodzić.Mariusz Szczygieł wspomina, że Iza Michalewicz, jako prawdziwa reporterka, reaguje z ogromnym entuzjazmem na ciekawe tematy, co przejawia się w jej postawie i zachowaniu. Jest znana z emocjonalnego zaangażowania w swoje prace, pod warunkiem, że opisywane zagadnienia niosą ze sobą tajemniczość, przypominającą atmosferę dzieł Kafki.