Ze skarbnicy Midraszy TW

Midrasz, pochodzący od hebrajskiego słowa oznaczającego poszukiwanie lub badanie, to termin z judaizmu, który ma wiele znaczeń. Przede wszystkim odnosi się do komentarzy rabinackich, które łączą elementy tradycji z tekstami biblijnymi. Komentarze te nawiązują do starożytnego sposobu formułowania pytań oraz udzielania odpowiedzi, które mogą mieć charakter kapłański lub prorocki. Jest to gatunek literacki związany z kanonicznym tekstem, uznawanym przez twórcę za objawienie Boże. Choć midrasz jest ściśle związany z Biblią, jego treść pozostaje względnie niezależna od dosłownego znaczenia tekstu świętego, co pozwala na odkrywanie nowych interpretacji biblijnych wyrażeń.Tworzony głównie od drugiego do czwartego wieku przez rabinów, midrasz pierwotnie miał formę ustną. Z czasem, aż do XI wieku, zaczął przybierać postać pisaną. Te dzieła stały się istotnym elementem w redakcji Talmudu, dostarczając materiału do dalszych analiz i interpretacji. Midrasze umożliwiły zrozumienie duchowych i etycznych przesłań zawartych w świętych pismach, poszerzając możliwości ich odczytu i zastosowania w codziennym życiu.