Za drutami obozów sowieckich. Wspomnienia

Jan Bober jest jedną z tych osób, których wspomnienia chronią pamięć o polskich jeńcach przetrzymywanych w sowieckich obozach. W 1926 roku, jako podkomisarz, pełnił funkcję komendanta powiatowego Policji Politycznej w Brzesku. Następnie piastował stanowiska naczelnika Urzędu Śledczego w Nowogródku oraz w województwie poleskim. W randze nadkomisarza stał na czele Urzędu Śledczego w Brześciu nad Bugiem. Po rozpoczęciu II wojny światowej trafił do sowieckiej niewoli, gdzie był więziony w obozie w Ostaszkowie. Wiosną 1940 roku dzięki szczęściu uniknął śmierci i znalazł się wśród niespełna 400 ocalałych z trzech specjalnych obozów NKWD: Kozielska, Starobielska i Ostaszkowa. Kontynuował tułaczkę po innych obozach, takich jak Griazowiec. Ostatecznie z armią Andersa przedostał się na Zachód, gdzie doczekał końca wojny. Osiedlił się w Wielkiej Brytanii i w 1971 roku wrócił do Polski.Swoje wspomnienia Bober zaczął spisywać po zakończeniu wojny, czerpiąc z notatek, które szczegółowo sporządzał podczas pobytu w obozach. Dzięki temu dziennikowi utrwalił wiele szczegółów dotyczących życia za obozowymi drutami. Korzystając z dostępnych na Zachodzie materiałów źródłowych, udało mu się uzupełnić dane o osobach i miejscach, w których przebywał. Korespondencja z wojennymi towarzyszami umożliwiła Boberowi dodanie informacji o warunkach żywieniowych w obozach oraz strażnikach.Nadszedł moment, aby wspomnienia Jana Bobera zostały opublikowane, stanowiąc świadectwo losów tysięcy Polaków, których sowieckie obozy pochłonęły bezpowrotnie.