Za chlebem. Polscy chłopi w poszukiwaniu ziemi obiecanej

Pod koniec XIX wieku, a dokładnie w 1890 roku, z polskich wsi zaczęto odnotowywać masowe wyjazdy chłopów. Najpierw we wsi znikały grupy młodych mężczyzn, a po pewnym czasie dołączały do nich całe rodziny z dziećmi. Całe regiony zaczynały pustoszeć, a ludzie pakowali swój skromny dobytek, opuszczali swoje domy i wyruszali w stronę morza, z nadzieją dotarcia do obiecanej krainy - Brazylii, jawiącej się im jako miejsce pełne wolności i dostatku. Choć niewielu dokładnie wiedziało, czym jest ta odległa "Brazylia" i gdzie się znajduje, zdecydowali się podjąć ryzyko. To byli ludzie, którzy nie znali innego świata poza swoimi rodzinami wioskami, a teraz przekraczali europejskie granice, nocując w rowach i schroniskach dużych miast. Pokonywali setki mil morskich, przerażeni bezmiarem oceanu, który wiązali z morskimi stworami z opowieści i legend. Przemierzali również tropikalne dżungle, w których musieli stawiać czoła dzikim zwierzętom oraz napotykali rdzennych mieszkańców tych terenów. Ostatecznie przekonali się, że Brazylia była daleka od wymarzonego raju. Jednak ci, którzy przetrwali, znaleźli to, czego szukali - wolność.