Z pamiętników bywalca. Patrząc na Warszawę

Jerzy Zaruba (1891-1971) był jednym z najwybitniejszych rysowników, zwłaszcza karykaturzystów, w okresie międzywojennym. Jego prace były publikowane w znanych czasopismach satyrycznych, takich jak „Marchołt”, „Sowizdrzał”, „Wróble na dachu”, „Szarża” oraz „Cyrulik Warszawski”, gdzie pełnił rolę kierownika artystycznego. Współpracował również z „Wiadomościami Literackimi”. Zaruba prowadził intensywne życie towarzyskie, często bywał w towarzystwie i organizował spotkania towarzyskie.Podczas okupacji przebywał w Warszawie, a po wojnie był związany z czasopismami „Szpilki” i „Przekrój”. Był cenionym ilustratorem książek, takich jak te autorstwa „Wiecha”, zajmował się również scenografią oraz projektował kukiełki do politycznych szopek. Mieszkając w Aninie, prowadził dom otwarty, który stał się centrum życia towarzyskiego, będąc bliskim przyjacielem takich osób jak Julian Tuwim i Konstanty Ildefons Gałczyński. Cechował go błyskotliwy dowcip.Zaruba pozostawił po sobie wiele dzieł graficznych oraz dwie książki: „Z pamiętnika bywalca” (wydana przez „Iskry” w 1958 roku) i „Patrząc na Warszawę” („Sztuka”, 1959). Mimo że pierwsza z nich do dziś jest często wspominana, druga pozostaje mniej znana. Postanowiliśmy złączyć obie te pozycje w jednym tomie, ponieważ mają charakter wspomnieniowy i są mocno związane z Warszawą.