Wspomnienia ze świata, którego już nie ma

Zbiór wspomnień „Fun welt wos iz niszto mer” [O świecie, którego już nie ma] przenosi czytelników do czasów koronacji cara Mikołaja II w maju 1896 roku, kiedy autor miał zaledwie trzy lata. Opowieść kończy się około 1906 i 1907 roku, kiedy trzynastoletni Izrael Singer wraz z rodziną przeprowadza się do Radzymina. Książka skupia się na wydarzeniach z Leoncina i Biłgoraja, obszarów dawnego Królestwa Polskiego w granicach Imperium Rosyjskiego po 1832 roku. Singer mistrzowsko ilustruje konfrontację żydowskiej tożsamości chasydzkiej z tradycyjną ortodoksją oraz nadchodzącą rewolucją społeczną początków XX wieku. Tę wyjątkową serię uzupełniają takie dzieła jak: „Obrazki z moich lat chłopięcych” Ludwiga Kalischa, „Moje wspomnienia” Jecheskiela Kotika (dwutomowe), najstarsze pamiętniki żydowskie z Krakowa, w tym „Zwój pana Meira” Meira ben Jechiela Kadosza z Brodu oraz „Zwój nienawiści” Jom Towa Lipmanna Hellera. W zbiorze znajdują się także „Boso przez ciernie i kwiaty” Estery Racheli Kamińskiej, uznawanej za „matkę teatru żydowskiego”, „Awiezer. Wyznania maskila” Mordechaja Arona Gincburga, a także autobiografie takie jak „Płonęli gniewem” Beniamina R. oraz „Dziewczęce lata” Racheli Fajgenberg. I na koniec, klasyki jak „Spadek po pradziadku” Kadia Mołodowskiej czy „Wspomnienia z dni polskiego buntu 1830–1831” Jaakowa ha-Lewi Lewina.