Wspomnienia poznańskiego pastora

Johannes Staemmler (1860-1946) należał do grona wybitnych duchownych ewangelickich, działających w Wielkopolsce na przełomie XIX i XX wieku. Urodzony w Dusznikach, spędził młodzieńcze lata w gimnazjum w Sulechowie, gdzie poznał wiele postaci, które później wpływały na losy Niemiec i Polski. Studia w Marburgu, Lipsku i Berlinie dostarczają interesujących wglądów w uniwersyteckie życie XIX wieku, w tym działalność korporacji studenckich. Ciekawym okresem w życiu Staemmlera był również jego czas jako prywatnego nauczyciela w majątku niemieckiej rodziny szlacheckiej w Kurlandii, obecnej Łotwie, a także jego pierwsze kroki jako pastor w Dusznikach.Staemmler pełnił następnie funkcję pastora w Bydgoszczy, Gnieźnie, aż w 1904 roku osiedlił się w Poznaniu, gdzie był proboszczem, superintendentem, a w latach 1916-1930 – radcą miejscowego konsystorza. Jego głęboka wiedza o kwestiach protestantyzmu i liczne kontakty w kręgach kościelnych i urzędniczych w Rzeszy Niemieckiej oraz Polsce były nieocenione. Rodzina Staemmlera miała znaczący wpływ na niemieckie elity, co można zobaczyć w karierach jego potomków: jeden z synów stał się profesorem medycyny i rektorem Uniwersytetu Wrocławskiego, inny zaangażował się w opozycyjny wobec Trzeciej Rzeszy Kościół Wyznający, a jeszcze inny pełnił rolę dyrektora szpitala w Bydgoszczy.Z kolei Klaus Staemmler, wnuk Johannesa urodzony w 1921 roku w Bydgoszczy, znany jest w Polsce jako tłumacz polskiej literatury publikowanej w RFN. Przekładał dzieła m.in. Jarosława Iwaszkiewicza, Zbigniewa Herberta oraz Stanisława Lema i otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Adama Mickiewicza w 1992 roku.