Wskazówki do próby harcerskiej

Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma na celu przybliżenie współczesnym czytelnikom dzieł założycieli ruchu skautowego oraz twórców rozwijających ideę i metodykę harcerską w latach 1911–1939. Przykładem jest reprint wydania z 1918 roku, zatytułowany „Wskazówki do próby harcerskiej”. Słowo „Czuwaj!” pełni szczególną rolę w codzienności harcerzy, stanowiąc zarówno powitanie, jak i pożegnanie. To wyraz przywiązania do złożonego przyrzeczenia. Można go używać tylko wtedy, gdy pamięta się o swym harcerskim zobowiązaniu. Bycie „czuwającym” oznacza stanie na straży, pozostawanie w pełnej świadomości tego, co się dzieje wokół. Harcerz musi być aktywny, nie może zasnąć w obojętności. Czuwanie to gotowość na każdą sytuację, eliminowanie elementu zaskoczenia. Harcerz, wiedząc, co się wokół niego dzieje, myśli i działa adekwatnie do okoliczności. „Czuwać” to być zarówno fizycznie, jak i duchowo przygotowanym do działania. Duchowe czuwanie obejmuje dyscyplinę, myślenie strategiczne i zdolność realizacji poleceń. Natomiast fizyczne czuwanie to dbanie o własne zdrowie i sprawność, co pozwala działać efektywnie w każdej sytuacji.