Wróć przed zmrokiem

Czasami napotykasz wskazówki dotyczące wyboru książki, które wydają Ci się dość ciekawe, ale nie oczekujesz od nich zbyt wiele. I wtedy mogą pojawić się bardzo pozytywne niespodzianki takie jak „Wróć przed zmrokiem”. Historia oparta jest na tak świetnym pomyśle, że mój poziom hype'u był naprawdę wysoki. Już od samego początku panuje szalenie dobry klimat, a historia zaczyna się tak obiecująco, że chciałam czytać dalej, by wiedzieć, co się wydarzy. „Wróć przed zmrokiem” dostarczyło mi bardzo dużo rozrywki.

Książka opowiada o Maggie, która kilka lat temu uciekła z domu wraz z rodziną. Podobno stało się wtedy coś strasznego - ale Maggie nic nie pamięta. Po 25 latach Maggie dziedziczy dom. Wraca do domu, by dowiedzieć się, co naprawdę się wtedy wydarzyło. Znikąd pojawiają się straszne wydarzenia, z których część można wytłumaczyć jedynie zjawiskami paranormalnymi. Maggie staje się coraz bardziej uwikłana w dom ... tak intensywnie, że strach powoli bierze nad nią górę.

Historia we „Wróć przed zmrokiem” przedstawiona jest za pomocą dwóch wątków narracyjnych. Naprzemienne rozdziały są opowiadane z książki ojca Maggie „Dom grozy” napisał wkrótce po ucieczce z posiadłości, a następnie w teraźniejszości z perspektywy Maggie. Ponieważ Maggie zakłada, że wszystko w książce jest wytworem wyobraźni jej ojca i stara się dotrzeć do sedna sprawy, kawałek po kawałku dowiadujemy się, co naprawdę się stało. Do końca pozostajemy w niepewności, czy ojciec Maggie po prostu zmyślił historię o duchach w domu, czy też Banebarry Hall jest naprawdę nawiedzone. Obie perspektywy narracyjne są doskonale zrobione i naprawdę dobrze się uzupełniają. Obie historie są trzymające w napięciu i obie wersje - że za tym wszystkim stoi coś nadprzyrodzonego, a może po prostu ludzie - są równie przerażające.

Bohaterowie są doskonale dobrani i zobrazowanie. Maggie, która szuka prawdy. Marta Carver, która w Baneberry Hall straciła dziecko i męża. Elsa Ditmer, obłąkana sąsiadka i była gospodyni, która 25 lat temu straciła tam Petrę, swoje dziecko. Następnie postacie z przeszłości, Curtis Carver, Petra Ditmer, Garsonowie - budowniczowie domu. Wszystko naprawdę wyjątkowo dobrze dobrane i przedstawione.

Riley Sager umiejętnie bawi się pytaniem o duchy czy ich brak i tym samym urzeka czytelnika. Zaczyna rozważać, czy w tych okolicznościach wierzyłabyś/wierzyłbyś w duchy. Pytanie, na które w prawdziwym życiu odpowiedziałoby się jednoznacznym "nie", ale które budzi coraz więcej wątpliwości podczas lektury tego horroru. To jest po prostu dobrze zrobione, a ogólnie fabuła to świetna creepypasta. 

Podsumowanie: „Wróć przed zmrokiem” Rileya Sagera to dobrze skonstruowany i emocjonujący thriller, w którym nie brakuje również licznych przerażających momentów. Doskonale się bawiłam, dzięki czemu mogę ocenić książkę na mocne 4,5 gwiazdki. Lektura godna polecenia!

Stary nawiedzony dom, niewytłumaczalne zdarzenia i młoda kobieta w poszukiwaniu prawdy ... Witamy w Baneberry Hall!

Od czasów dzieciństwa nie bez powodu Maggie była naznaczona książką, którą napisał jej ojciec. Jej rodziciel napisał bestsellerową książkę objaśniającą paranormalne wydarzenia, które miały miejsce w Baneberry Hall, ich nowym domu, w ciągu kilku dni od jego zakupu. Ledwie miesiąc od wprowadzenia się do niego, pewnej nocy rodzina zdecydowała się stamtąd uciekać. Maggie, która miała wtedy zaledwie pięć lat, niewiele pamięta z tamtych czasów, ale zakłada jedno - nic, co wydarzyło się w Baneberry Hall, nie jest prawdą. Kiedy jej ojciec umiera, Maggie dziedziczy dom i jest zdeterminowana, by poznać prawdę o Baneberry Hall i udowodnić, że ojciec wszystko wymyślił, by zwiększyć sprzedaż swojej książki.

Moje zdanie na temat „Wróć przed zmrokiem” jest bardzo pozytywne. Historia opowiadana jest z dwóch perspektyw. Z jednej strony Maggie w teraźniejszości, która ma już 30 lat i wraca do odziedziczonej posiadłości, A z drugiej strony reprodukowane są fragmenty książki ojca, której bestseller sprawił, że rodzina i jej ówczesne przeżycia stały się znane w całym kraju. Ku rozczarowaniu jego córki. Kontrast między sceptyczną Maggie, która co prawda prawie nic nie pamięta, ale nie chce wierzyć w wybujałe historie z książki, a przerażającymi opowieściami ojca wydał mi się niesamowicie ekscytujący. Chwyciła mnie szczególnie atmosfera panująca w częściach, w których możemy przeczytać o wydarzeniach z przeszłości. Dochodzenie Maggie do prawdy i jej odkrycia, z których część prowadziła do kolejnych tajemnic, nie pozwoliły mi ani na sekundę stracić radości z czytania. Odejmuję jednak gwiazdkę, bo końcowe rozwiązanie było wedle mojej oceny trochę zbyt daleko idące, ale to jak zawsze kwestia gustu ?. Riley Sager tworzy poza tym we „Wróć przed zmrokiem” bardzo przyjemną atmosferę z dreszczykiem. Liczne zwroty akcji oraz sprytna konstrukcja powieści sprawiają, że ani przez moment się nie nudziłam.

Sam Riley Sager jest znanym mi pisarze, bo wcześniej miałam okazję przeczytać jego „Ocalałe”. Prawdopodobnie w porównaniu do tamtej powieści „Wróć przed zmrokiem” podobało mi się jeszcze bardziej. Będę jeszcze chciała przeczytać kolejne książki tego autora, bo choć Riley Sager używa znanych i prostych środków, które od lat kojarzone są z horrorami, to stara się je tak przedstawić, aby wycisnąć z nich jeszcze więcej.