Wokół dwóch wojen światowych. Wspomnienia matki i syna

Książka zawiera wspomnienia Marii z d. Zajączkowskiej (1893–1968) i jej syna Czesława (1920–2011) Kośmińskich, które koncentrują się na wydarzeniach z Galicji podczas dwóch wojen światowych. Maria opowiada o swoim dzieciństwie w rodzinie mieszczańskiej, które przerwał lęk i niepewność związane z I wojną światową. Okres międzywojenny przyniósł jej wiele emocji: pogłębioną edukację, życie towarzyskie oraz miłość i założenie rodziny z Kazimierzem Kośmińskim, oficerem. Jej wspomnienia kończą się w 1938 roku. Czesław, zainspirowany matczynymi opowieściami, podjął się w latach 70. XX wieku opisania dalszych losów rodziny. Skoncentrował się na swym dzieciństwie we Lwowie pod koniec II Rzeczypospolitej, zwłaszcza na doświadczeniach z czasów okupacji. W 1939 roku zdał maturę, ale wybuch II wojny światowej przerwał jego plany. Podczas okupacji radzieckiej działał w konspiracji oraz jako żołnierz Armii Krajowej. W lutym 1945 roku został schwytany przez NKWD i wysłany do obozu w Uchcie, skąd powrócił w 1948 roku. Wspomnienia te, uzupełniając się nawzajem, oddają dramatyczne losy mieszkańców wschodnich obszarów Polski w burzliwych latach XX wieku.