Witkacy. Etyka

W tej książce czytelnik ma okazję do nowego spotkania z Witkacym, odkrywając go jako rozmówcę i teoretyka dialogu, nieustraszonego poszukiwacza Absolutu, który podważa religijne kanony oraz obywatela zniewolonego kraju, patrzącego na świat oczami kolonialisty. Witkacy, ze swoim współczuciem dla cierpienia zwierząt, takich jak muchy i psy trzymane na łańcuchach, niemal zbliża się do konwersji na buddyzm. Jego biografia i twórczość są pełnym odbiciem kluczowych problemów etycznych XX wieku, takich jak dialog, relacje z religią, kolonializm, ekologia oraz wielokulturowość. Znajduje to swoje miejsce nie tylko w jego powieściach i dramatach, ale także w listach, komentarzach i publicystyce.Autorka książki podejmuje się zbadania dotychczas nierozpoznanego obszaru dotyczącego etycznych poglądów Witkacego. Przenikliwie analizuje, jak się one rozwijały, zyskiwały na złożoności, odkrywając ich źródła oraz artystyczne konsekwencje. Ukazuje rozbieżności między deklaracjami a poglądami wyrażanymi w tekstach, osadzając je w kontekście najważniejszych twórców epoki. Pokazuje dramatyczne przemiany i końcowo podkreśla, że etyka Witkacego kształtowała się w dialogu z innymi i tylko dzięki sztuce owe głosy mogły zabrzmieć pełniej.