Wieża świtu. Szklany tron. Tom 6

Ta książka przekonała mnie, że pozory mylą, a uprzedzenia wyniszczają.
Do tej części „Szklanego tronu” podeszłam z ostrożnością i bez ciekawości. Mimo polubienia Chaola dzięki poprzednim częściom, byłam zniechęcona postacią Nesryn.
Byłam w błędzie.
Podczas lektury „Wieży Świtu” czytałam równolegle „Imperium Burz” według znalezionego gdzieś w internecie wykazu, jak powinno się przystąpić do tych dwóch tomów. Traktowałam to jako takie uzupełnienie: „no dobra, dowiem się co działo się też tam, niech będzie. Jakoś przebrnę.”
Z czasem jednak „Wieża Świtu” zyskiwała moją przychylność. Nie wiem, jak ani kiedy to się stało, ale nie mogłam się doczekać, by dalej móc ją czytać. Jak dla mnie przewyższyła swą równolegle czytaną siostrę.
Ale już do rzeczy: Południowy Kontynent urzekł mnie swą, jakby to rzec, innością? Chyba tak. Z początku nieznane mi wyrazy, dziwnie obcobrzmiące i może również chwilami odrzucające stały się przedmiotem mojego zainteresowania. W końcu – inna kultura, inne obyczaje. To było dokładnie to, czego tej serii brakowało. Wspaniale było razem z Chaolem odkrywać to nieznane mu dotąd miejsce i spotkać naszą starą koleżankę z baru w Innish. 😉
Piękna była ta podróż, nie tylko ze względu na wyżej wymienione aspekty, lecz również dorastanie samego Kapitana Gwardii – a teraz już w sumie Lorda. A nawet i Nesryn polubiłam. Nie chcąc zdradzać zbyt wiele, chciałabym tylko jeszcze powiedzieć wszystkim, którzy podchodzą do tej części tak, jak ja. Uprzedzeni, pewni, że ta książka będzie słaba. Muszę was rozczarować, nie macie racji.

Wiadomo, że jest to tylko dodatek do serii, dlatego nie mogło się w nim znaleźć za wiele znaczącej akcji. Natomiast uważam, że był on całkiem przyjemny. Nie obraziłabym się gdyby był trochę krótszy. Jednak ta ilość stron na tę niewielką ilość akcji, która się w nim dzieje jest trochę za duża i momentami książka się dłuży.
Jeśli ktoś lubi Chaola i jest ciekawy jego historii to jest to naprawdę miły smaczek dla fanów, ale nie ma on większego znaczenia dla głównej fabuły i można go też śmiało pominąć, jeśli ktoś tej postaci nie lubi. :)