Wanda. Opowieść o sile życia i śmierci. Historia Wandy Rutkiewicz

„Zginę w górach” — zapowiadała niegdyś. Słowa te, jak się okazało, stały się prorocze, gdyż według dokumentacji sądowej, Wanda Rutkiewicz zmarła 13 maja 1992 roku. Dzień przed tym, jak uznano ją za zaginioną, wspinała się na górze Kanczendzonga w Himalajach. Nikt nie był świadkiem jej śmierci, nikt nie usłyszał jej ostatnich słów, a jej ciała nigdy nie odnaleziono. Na początku XXI wieku para turystów przyszła do Izby Pamięci Jerzego Kukuczki, twierdząc, że w tybetańskim klasztorze spotkali osobę przypominającą zaginioną himalaistkę. Jej zniknięcie, podobnie jak wiele innych wydarzeń z jej życia, pozostaje owiane tajemnicą. Była trzecią kobietą i pierwszą Europejką, która zdobyła Mount Everest, a także pierwszą kobietą na szczycie K2. Od dziecka cechowała się niezwykłą determinacją, zwaną „żmudzkim” uporem. Wcześnie dorosła, by wspierać matkę w obowiązkach domowych, a ojcu starała się zastąpić syna, który zginął tragicznie. Dwukrotnie zamężna, oba jej związki zakończyły się rozstaniem. Najważniejsza była dla niej wolność i góry, którym poświęciła całe swoje życie. Anna Kamińska, po sukcesie książki o Simonie Kossak, przedstawiła historię Wandy Rutkiewicz w książce „Wanda. Opowieść o sile życia i śmierci”. Życie Rutkiewicz to nie tylko biografia wybitnej himalaistki, ale także opowieść o zmaganiu się z własnymi demonami, pokonywaniu słabości i wielkiej pasji, która daje siłę, ale może też zniszczyć.