W kręgu bliskich, przyjaciół i znajomych

Ten tom znacząco poszerza naszą wiedzę o Franciszku Rawicie-Gawrońskim (1846–1930), uznanym w swoim czasie publicyście, pisarzu i historyku. Realizacja tego celu została osiągnięta przez publikację jego korespondencji z wieloma osobami, z którymi łączyły go relacje o różnym charakterze. Z niektórymi, jak Władysław Bełza, Adam Krechowiecki, Aleksander Brzostowski i Kazimierz Król, utrzymywał stosunki koleżeńskie lub przyjacielskie. Z kolei wymiana listów z Elizą Orzeszkową miała bardziej mentorski charakter, a z Zygmuntem Miłkowskim - swoim teściem - zyskała jeszcze inny wymiar. Listy te stanowią także cenne źródło informacji o osobach, z którymi korespondował Rawita. Znawca polskiej historiografii XIX i XX wieku, Jerzy Maternicki, podkreślał wagę tej korespondencji jako wartościowego źródła. Argumentował, że teksty powstające w trakcie lub niedługo po opisywanych wydarzeniach często stanowią pierwotne źródło informacji. Są one wolne od późniejszych wpływów i błędów wynikających z upływu czasu, osłabienia pamięci czy zmiany perspektywy na wydarzenia w świetle kolejnych doświadczeń.