Uwięziona. Bez kontroli

Trzecia część serii wywołała we mnie chyba wszystkie możliwe emocje — nawet takie, o których istnieniu wcześniej nie miałam pojęcia. I choć często mówi się, że właśnie po to sięga się po książki, tym razem cieszę się, że autorka postanowiła zakończyć tę historię, bo emocjonalnie kolejnej części mogłabym już nie udźwignąć.
Nadal uważam, że naiwność Luizy momentami potrafi irytować, jednak to Dragon w tej części całkowicie przeszedł samego siebie. Jego zachowanie, decyzje i wydarzenia, które rozgrywają się na kartach powieści, wielokrotnie wprawiały mnie w niedowierzanie. To historia odważna, mroczna i mocno pokręcona, balansująca na granicy tego, co wydaje się nieprawdopodobne.
Mam wręcz wrażenie, że ostrzeżenie o emocjonalnym ciężarze tej książki powinno znaleźć się już na pierwszych stronach. Fabułę nadal postrzegam jako absurdalną, ale jednocześnie nie na tyle nierealną, by całkowicie ją odrzucić. I właśnie to budzi największy niepokój — świadomość, że pewne mechanizmy, choć przedstawione w skrajnej formie, mogą istnieć również poza literaturą.
Czy polecam? To zależy od czytelnika. Jeśli lubicie historie, które wywołują skrajne emocje, nie boją się przekraczać granic komfortu i zostają w głowie jeszcze długo po zakończeniu lektury, możecie dać tej serii szansę. Dla mnie była to książkowa podróż pełna frustracji, złości, niedowierzania, ale też ciekawości, która nie pozwalała odłożyć książki aż do ostatniej strony.