Ulica jako axis mundi Krytyczna pedagogika miasta

Autorka nawiązuje do koncepcji "osi świata" według Eliadego, czyli axis mundi, który kształtuje uniwersum jednostki od samego początku. Uważa, że taki punkt odniesienia jest kluczowy dla dzieci, a przestrzeń miejska doskonale nadaje się do przedstawienia tego świata. Skupia się na lokalnym kontekście sąsiedztwa czy ulic, które stają się miejscem refleksji nad celami i istotą zaangażowanej, krytycznej pedagogiki miejskiej. Rozważa wiele miast oraz ulic, stanowiących małe centra światów dzieci, głównie Wrocławia i Dolnego Śląska, które są jej miejscem życia i pracy. Analizuje to w realistycznym i metafizycznym ujęciu, podkreślając interdyscyplinarny charakter swoich badań, które łączą pedagogikę z urbanistyką.Autorka przywołuje pedagogiczną perspektywę bell hooks i metodyczne podejście Benjamina Blooma, odnosząc je do praktycznych projektów z zakresu edukacji miejskiej. Odwołując się do historycznych paidagogos, który w starożytnej Grecji dzielił się z dziećmi wiedzą o mieście, współcześnie autorka proponuje przekazanie im wiedzy o współczesnych wyzwaniach miejskich, takich jak walka o przestrzeń, prywatyzacja, komodyfikacja czy gentryfikacja. Powtarza opinie, że sprawy miasta, które kiedyś będzie należeć do dzieci, już teraz są dla nich istotne, ponieważ obecnie to one są jego mieszkańcami.Autorka, od wielu lat promująca udział dzieci w konsultacjach społecznych, uważa, że odpowiedzi na pytania o to, kto ma prawo do miasta, powinny uwzględniać perspektywę najmłodszych. Uważana za jedną z grup pozbawianych głosu, dzieci zyskują go poprzez uczestnictwo w konsultacjach dotyczących polityki i inwestycji miejskich. Książka prezentuje metody i narzędzia pedagogiki miejskiej, przydatne dla nauczycieli i animatorów. Oprócz opisu zrealizowanych projektów, autorka dostarcza scenariusze zajęć, które są bogate w praktyczne realizacje, teoretyczne zawiązania i refleksje, co może zainteresować szerokie grono odbiorców.