Twierdza zroszona krwią. Polski Głogów w rękach Niemców i Sowietów

Osiem dekad temu Głogów ponownie stał się częścią Polski. To prastare piastowskie miasto, głęboko związane z historią Rzeczypospolitej, na nowo przyjęło biało-czerwony sztandar. Głogów nigdy nie był zwyczajnym grodem; jest żywym dowodem piastowskiej historii Śląska i świadectwem słuszności nazw Ziemie Odzyskane, nadanych tym terenom w 1945 roku. Przez wieki miasto stanowiło strategiczną bramę, przez którą próbowały przejść germańskie oddziały chcące zniszczyć kraj Piastów, lecz jego silne fortyfikacje często skutecznie powstrzymywały te ataki. W czasach pruskich Głogów pozostał ważnym ośrodkiem przemysłowym i gospodarczym, z garnizonem, w którym służyło wielu Polaków z Wielkopolski. Międzywojnie uczyniło z miasta znaczący punkt ruchu hitlerowskiego na Śląsku. W styczniu 1945 roku niemieckie władze ewakuowały większość mieszkańców i przygotowały się do obrony twierdzy. Armia radziecka, pragnąc szybko przejąć miasto, natknęła się na twardy opór. Walki trwały kilka tygodni, pochłaniając życia tysięcy żołnierzy i niszcząc 90% zabudowań, co znacząco wpłynęło na przyszłość regionu. Jednak ziemia ta odrodziła się, a pionierzy, usuwając ślady niemieckiej obecności, pokonywali ogromne trudności, by Głogów mógł znów być polski. Historia tego miasta to wspaniały materiał na film, ukazujący, jak ludzie, niesieni burzami historii, odnaleźli nad Odrą swój nowy dom. Marek A. Koprowski, pisarz, dziennikarz i historyk, skupia się na tematyce wschodniej i losach Polaków na Wschodzie. Owocem jego badań i podróży jest wiele książek, z czego kilkanaście wydało Wydawnictwo Replika. Jego praca nad serią Wołyń. Epopeja polskich losów 1939–2013 została uhonorowana Nagrodą im. Oskara Haleckiego. Koprowski otrzymał także nagrodę „Polcul – Jerzy Bonicki Fundation” za wkład w podtrzymywanie kultury polskiej na Wschodzie.