Tu i teraz

Czasem, aby rozpocząć nowy rozdział w życiu, trzeba porzucić wszystko, co się dotychczas znało. Monika i Michał, będący w wieku trzydziestu kilku lat, od wielu lat pracują w tej samej firmie. Chociaż są zaledwie przyjaciółmi z pracy, przez lata zdążyli się doskonale poznać. Gdy wyjeżdżają na dawno zaplanowaną delegację do Pragi, nie spodziewają się, że kilka dni może kompletnie odmienić ich dotychczasową egzystencję. Namiętność, tęsknota oraz gorycz wyrządzonej krzywdy swoim bliskim towarzyszą im w pytaniach o to, czy uczucie, które ich połączyło, jest autentyczne. Zastanawiają się, czy to nie jest jedynie chwilowa przygoda i czy mają prawo niszczyć dla niej swoje małżeństwa i rodziny."Uważam, że moglibyśmy znaleźć szczęście, które by trwało, gdybyśmy tylko żyli w innym czasie i miejscu" - powiedział. "To zatrzymaj czas" - odpowiedziała. "Próbuję, za każdym razem, gdy na ciebie patrzę, utrwalam twój obraz w moim sercu" - dodał, a ona smutno zauważyła: "Nie przesadzasz?". "To nie jest przesada" - odparł - "to, co czujemy, jest prawdziwe, i choć się boję, strasznie boję się jutra!". Ona natomiast powiedziała: "Wiem, że to jest niewłaściwe, nigdy nie powinno było się wydarzyć". "Jak coś tak pięknego może być niewłaściwe?" - zastanawiał się. "Życie jest pełne ironii, a my, pomimo szczęścia i rodzin, które mamy, znaleźliśmy się w tej sytuacji". Demaskując swoje łzy, wyraziła strach: "Jesteśmy złymi ludźmi". Michał delikatnie starł jej łzy, mówiąc: "Może. Chciałbym myśleć, że uczucie, które nas łączy, może nas usprawiedliwić, ale czuję, że tak nie jest".