Trzech panów w łódce (nie licząc psa)

Od 1889 roku, czyli od ponad wieku, czytelnicy z różnych zakątków świata z entuzjazmem sięgają po książkę "Trzech panów w łódce (nie licząc psa)" autorstwa Jerome'a K. Jerome'a. Ta niewielka powieść, choć początkowo spotkała się z chłodnym przyjęciem krytyków, zdobyła olbrzymią popularność i stała się ponadczasowym klasykiem. Krytycy zarzucali autorowi używanie "wulgarnego" języka oraz pisanie dla niższych warstw społecznych. Jednak mimo tych zarzutów, książka spotkała się z entuzjastycznym odbiorem czytelników, którzy dostrzegli w niej rozmaite walory."Trzech panów w łódce" jest opisywana jako nietypowy przewodnik po Tamizie, prowadzący od Kingston do Oxfordu. Londyńczycy docenili oryginalność tej perspektywy, podczas gdy amerykańscy czytelnicy odnajdywali w niej podobieństwa do twórczości Marka Twaina, szczególnie "Prostaczków za granicą". Pozostała część świata odkrywała w tej książce piękno opisanej krainy rzecznej oraz głębokie refleksje na temat ludzkiej (i psiej) natury.Ta wyjątkowa opowieść stała się dla wielu nieodłącznym elementem wakacji, poprawiając humory, będąc inspiracją do podróży, czy też oferując praktyczne porady, na przykład jak gotować irlandzki gulasz. Jest to książka, po którą chętnie sięgają czytelnicy, gdy poszukują alternatywy dla innych lektur, takich jak "Lesio" Joanny Chmielewskiej. Niezależnie od wyboru lektury, obie potrafią w niezwykły sposób poprawić nastrój.