Trudny wiek

Alina Szapocznikow, urodzona w 1926 roku, oraz Andrzej Wróblewski i Andrzej Wajda, którzy przyszli na świat rok później, wyrastali pod wpływem wojennych traum i strat. Każde z nich obdarzone było nieprzeciętnym talentem – Szapocznikow była rzeźbiarką, Wróblewski malarzem, a Wajda reżyserem filmowym. Losy tych artystów naznaczone były osobistymi tragediami. Szapocznikow, Żydówka z pochodzenia, przeżyła obozy koncentracyjne, Wróblewski będąc świadkiem zatrzymania przez gestapo, stracił ojca, zaś ojciec Wajdy, służący jako oficer, zginął w Katyniu. Już w młodym wieku cała trójka zanurzyła się w twórczości, w której nieustannie pojawiały się motywy śmierci. Wróblewski, zmarły w młodym wieku, pozostawił po sobie serię obrazów dotyczących egzekucji, które miały wywoływać skrajne emocje, podobnie jak zapach śmierci. Wrażenie wywołane tymi obrazami skłoniło Wajdę, jego przyjaciela z krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, do porzucenia malarstwa na rzecz filmu. Wajda w 1957 roku stworzył „Kanał”, najtragiczniejszy film o Powstaniu Warszawskim. Szapocznikow z kolei w swoich pracach artystycznych zmierzała się z chorobą, która miała zakończyć jej życie. Anda Rottenberg dostrzegła wspólne losy i doświadczenia tego wyjątkowego pokolenia, co stało się tematem jej książki. Maria Poprzęcka przywołuje te historie, ukazując, jak te osobiste przeżycia wpłynęły na ich twórczość.